Napıcam ben bu kızla?

Hocam aşağıda da yazdım saf olduğu kesin, yani aldatma, sevmeme gibi bir şey yok ortada, diğer cevaplara bakarsanız uzun uzun açıkladım hepsini

Çok seviyorum ama sanırım sevmek belli bir yerden sonra yetmiyor. Cidden soğutuyor bazı özellikleri çünkü

O ihtimali çok düşündüm de kızla çıkmadan önce de tanışıyorduk zaten, bir de 9 aydır beraberiz en ufak bir uyanıklık belirtisi yok ki kızda, hayır çok zenginim çok yakışıklıyım ondan desen oda yok, bildiğin sıradan biriyim, istese çok zengin çok yakışıklı birini de bulabilecek biri yani, onun için o tarz bir şeye pek ihtimal vermiyorum

Tamam anladım çok teşekkürler

Kızla sevgili olmadan önce de tanışıyorduk, 9 aydır da sevgiliyiz, saf olmasa bu süre içinde illa ki anlardım. Zaten bunu diyen tek ben değilim ki, kızı tanıyan herkes ya saf ya salak olarak görüyor kızı.

Arkadaş valla bende anlamadım kafayı yiyecem artık ya off :S işin kötüsü haklı olduğum halde vicdan azabı çekiyorum oda ayrı dert :S

Ben 19 yaşındayım, oda 18

Keşke sadece iki defa olsaydı. Kaç defa ayrıldığımızı bilmiyorum bile. Kız yollu olsa zaten çoktan terk ederdim ama kızı biliyorum beni çok seviyor. Hiç kimse için yapmayacağı şeyleri benim için yaptı. Düşün ki üniversitesini riske attı benim için. Çok iyi huyları var ama bazen de öyle şeyler yapıyor ki bütün güzel şeyleri silip atıyor, kafayı yedim artık :S

En uzun küslüğümüz 2 gün. Bugün zaten neredeyse hiç konuşmadık, yarın telefonu onda değil konuşamıcaz. Cuma konuşma durumumuz var, büyük ihtimalle mesaj atar. Ne zaman kavga etsek, hep o haksız olduğu için mesaj da atıyor. Ben bunla konuşucam da bu kız her seferinde yapmıcam diyor yine yapıyor. Bilerek isteyerek yapmasa farkında olmadan yapıyor. Örneğin eski sevgilisiyle konuştu diye kavga etmiştik, bunu aramıştı çocuk, kız telefona hiç bakmadan açmıştı çocukla o şekilde konuşmuştu işte düşün artık. Kız ya farkında olarak ya da olmadan sürekli beni üzüyor. Uğraşsan bu kadar olmaz arkadaş ya :S

İnan bende öyle diyodum, trip atan insanlara, salak insanlara zerre tahammülüm yok, bu kıza nasıl bu kadar sabrettim bende anlamıyorum, çok bağlandım sanırım

Kısa yazmak için uğraştım da olay büyük işte olmuyo

Nasıl yani?

Alttaki arkadaşa da yazmıştım sana da yazayım, bu kızın bu saf halleri böyle oldukça etrafında dolaşan erkekler bitmiyor. bir tane iki tane adam olsa gider bir yerde sıkıştırır döverim olay biter. Ama kız böyle davrandıkça etrafındaki erkekler bitmiyor ki, iş benden çıkıyor, iş artık kıza kalıyor. Kız eğer benim tüm uyarılarıma rağmen gidip o çocuğun kendine masaj yapmasına izin veriyorsa, elini tutan adamın sinema teklifini kabul edebiliyorsa, benim bütün şehri kırıp geçirmem lazım. Aynı okulda da değiliz ki, yanında olayım erkekler uzak dursun :S

Direkt o şekilde ağır konuşmadım. Haklıyken haksız duruma daha önce çok düştüm çünkü. Aşırı sinirli bir yapım var, çok çabuk gaza gelip ağzıma geleni sayıyorum, bu sefer ben haksız oluyorum. Basit basit "Ben sana böyle böyle yaparsan ayrılacağımı söylemiştim. Ayrılıyoruz" dedim. Ondan sonra yazdığı şeylere de bu şekilde sakin sakin cevaplar verdim. Doğruyu yaptığımı biliyorum ama hala daha içim rahat değil işte :S

Hocam diyorum ya bir başlayınca tutamıyorum kendimi, ondan sonra haksız duruma düşüyorum. Şu an bütün olayı, sorumluluğu ona yükledim. Tepeden bakınca mantıklı olanı doğru olanı yaptım ama geçmiyor şu vicdan azabı

Anlıyorum, şimdiye kadar aşırı tepki gösterdiğim için bu sefer öyle yapmayayım dedim, sanırım bu sefer de çok aşırı sakin davrandım. Dediğiniz mantıklı. Ama ben bu işlerin ortasını hiç bulamıyorum işte. Ya damarına basıp yarım saat ağlatıyorum kızı, ya da sanki normal bir olayı konuşur gibi konuşup kendimi içten içe yiyorum.

Haklısın galiba, benim "aşırı tepki" sınırım kızın üzülmeye başlaması, maksimumu da kızın ağlaması. Ağladığını öğrendiğim anda pişman olup durduğum için belki de böyle oluyor