Sevgiye aç olduğum için herkese aşık oluyorum! Nasıl kendimi sevebilirim?

Maalesef kötü bir ailede büyüdüm ve sevgiye aç kaldım... Bu sevgi açlığını gidermek için en ufak samimiyet gösterene aşık oluyorum ve takıntı yapıyorum. Tamam belki aşk bu kadar basit değildir, belki de aşık bile olmuyorumdur ama aklımdan çıkaramıyorum, yıllarca peşinden koşuyorum, ufacık bir sevgi göstersin diye saçma sapan şeyler yapıyorum... Ya birinin peşinden 4 yıl koştuğumu biliyorum. Defalarca reddetmesine rağmen hâlâ sevmeye devam ettiğimi biliyorum sonra da bunun yüzünden takıntı damgası yiyiyorum, evet takıntı yapıyorum ama asla zarar verecek şekilde değil... O kadar kötü insanlara inanıyorum ki.. ve onlar da bu sevgi açlığımı görüp beni rahatça kandırabiliyorlar... Ailemden nefret ediyorum!.. beni sevselerdi, ben böyle beş para etmez kişiler beni sevsin diye kendimden vazgeçecek kadar sevmezdim onları... Kendimi de sevemiyorum ki... Kendini sevemeyen birisi, nasıl başkalarını bu kadar sevebilir, onu da anlamıyorum! Lütfen tavsiye verir misiniz? Yoruldum artık bir gram sevgi görmek için olmayacak kişilerin peşinde koşmaktan, olmayacak kişilere inanmaktan...
Sevgiye aç olduğum için herkese aşık oluyorum! Nasıl kendimi sevebilirim?
Cevapla