İliskimi bitirsem mi kararsızım?

Ben de yeni büyüyorum fikirlerim oturuyor onun bana olduğu kadar benim de ona desteğim oldu ama görüyorumki hiç sohbet edemiyoruz ortak bir paydada mutlu anlarımız yok ve hep ite kaka ilerliyor. İkimizi de bu iliskide birbirimize duydugumuz sevgi ve saygı tutuyor gibi hissediyorum. Karsımdaki insan da benden asagı kalır değil. Burada bu gidişat beni rahatsız ettiği için ben suçlanıyorum ama kadın erkek farketmez biri ile kaliteli zaman gecirememek herkesi rahatsız etmeli…. Şımarıklık mentalinde biri de asla olmadım düzenimi ve az insan seven biriyim. Keske böyle olmasaydı ve keske her seyiyle cok mutlu olsaydım. Ben kendimi bile feda edip onun yanından ayrılmıyorum ama böyle de yoruyoruz gibi… tek secenek intihar gibi geliyor bazen

onu cok kotulemek istemiyorum ama genelde cok feminen konusuyor kafeye giderken bile plan yapamaz 27 yasında ama 10yasında tablet cocugu gibi ise gider gelir tek basına cogu seyle nası basediyor bazen sasıyorum ha diyeceksinki böyle kötüyse neden berabersin. Temiz kalbini bunca gemisi silemiyorum vicdanım el vermiyo kıyamıyorum ama bir evlilik olması durumunda kadın ve erkek görevler vardır ev içerisinde bi durus vardır bunları karsılayamacagı dusuncesi korkutuyo