Erkekler niye bu kadar kırıcı?

Ben bu konuyu her defasında söylerim. Seven erkek ile aklı şeyinde olan erkek arasındaki fark nasıl anlaşılır? Bu tipler önce çok naif yaklaşır. "Ne kadar anlayışlı, düşünceli. " dersin. Yavaş yavaş konuşurken ne hikmetse konunun oraya geldiğini farkedersin. Konuyu değiştirirsin. Yine oraya döner. Yaklaşmaya, temas etmeye çalışır. Reddedilince de duyvu sömürüsüne başlar. "Biz sevgiliyiz. Bu normal. Zaten ben sana istemediğin bir şeyi asla yapmam. Ben öyle bir insan mıyım? Bana güven miyor musun?" Sanki güvenmek zorundaymışsın gibi... Buradan sonuç alamayınca, sert yapmaya başlar: "Sen galiba beni sevmiyorsun. Sevsen böyle davranmazdın bana. Galiba ben bu ilişkiyi bir gözden geçircem." Buradan da sonuç alamayıp istediğini elde edemeyeceğini farkedince de hakaretler başlar. Etmese bile. Bu ilişki bu şekilde yürümez deyip, bırakıp giderler. Ben şuna sinirleniyorum. Be kazma herif, herkes senin gönlünü hoş tutup cinsel ihtiyaçlarını karşılamak mecburiyetinde değil. Biraz olsun şu kızlara saygınız olsun. Bırakın. Kendileri ne zaman isterse o zaman yapsın. Yapana da yapmayana da saygı duyun.

Valla açıkçası cinsellik bir ilişkide benim açımdan önemli, çünkü seküler düşünen ve tabulardan ziyade rasyonel yaklaşan birisiyim ve ilişkimde de özgürlük beklerim; ama kırıcı olma durumu bu olaylardan ziyade kararsız ve karmaşık davrananlara karşı istemsizce gelişir

herkes bi ilişkide aynı şeyi istemek zorunda değil. o seks ister sen başka bir şey. İnsanın istediğini alamadıktan sonra ilişkiye devam etmesi anlamsız. demek ki ilişkide onu arıyo başka birşeye ihtiyacı yok