Takıntılı mıyım yoksa?

Bir yıldır bir tane çocuk tanıyorum kendisi benimle yaşıt fakat üst sınıf. Geçen yaz ve öncesi 6 ay boyunca konuştuk flört biçiminde. Ama birçok kez bitirip devam ettik daha doğrusu ben gidip gidip geldim. Sonra yine devam ettik böyleydik. Gidip gelme sebebim de aşırı iyi hissettiriyordu sonra bir şey oluyordu uzaklaştığını hissederek uzaklaşıyordum sonra tekrar yazınca aynı samimiyette devam ediyorduk ne olduğumuz belli değildi ve 6 ay sadece flört kaldık. En sonunda şöyle böyle bitti. Bana karşı bir şey hissedemiyormuş ben siyah beyazmışım ona göre. Ben bir çok kez ona karşı umutlandım fakat karşılığını alamadığımı ona söyledim o da aynı şeyi benim için söyledi ama bir insan bir şey hissetmediği insana karşı umutlanmaz ki? Kasımdan beri konuşmuyoruz ve o zamandan beri de sevgilisi var hemen yapması da ayrı sorun sanırım benimleyken onunla da konuşuyordu. Asıl mesele onca olumsuz tarafına rağmen hâlâ onu bekliyorum içerde bir yerde hesaplarını kapattığı için bir yerden de bakamıyorum sadece Spotify da ortak listeleri var ve bende numarası tek var. Ama onu çok özlüyorum beni çok iyi hissettiriyordu egoluydu dengesizdi ama onu her haliyle çok beğeniyordum konuşma sıramızda ben farklı şehirdeydim tatilden dolayı hiç buluşamadık ama okulda bir çok kez selam verirdi bana. Mesele ben onu unutamıyorum 10 ay oldu hâlâ bir yerlerden umut bekliyorum belki döner diye ya da bir yerde karşılaşırız diye. Ondan sonra bende ilişki yaptım o an çok sevdiğimi sandım ama o kişiyle ayrıldıktan sonra hemen bu çocuğa sığınmak istedim hep onu düşünüyorum ev gibi hissettiriyordu bir zamandan sonra. Bu kadar kötü yanı olan bir insana bu derece takmam takıntılı olmamdan kaynaklı mı ya da ilk aşkım olmasından dolayı mı?