Merhaba arkadaşlar, fikirlerinizi merak ediyorum yardım edin?

valla benim de konuşmaya başladığım kız bir anda yüzüme bakmamaya başlamıştı ama arada da beni kesmeye devam ediyordu, artık o da senin gibi mi düşündü bilmiyorum çünkü ilk konuştuğumuzda rüya gibiydi, o ana kadar bir kızla hiç bu kadar kaynaşmamıştım... Ama sonrası tam fiyaskoydu... Neyse umarım toparlarsınız...

tabii çok kolay olmaz, çocuğun gururu kırılmıştır... Bayağı bi alttan alman gerekebilir...

iyi bari, zaten benimki ekstrem bir durumdu... Sebebini anlayamadığım bir şekilde...

Yok tabii ki, ya biz aynı duraktan biniyorduk her sabah. Çok beğenmiştim, ama mesafeli duruyordum, çünkü kalbimin kırılmasını da istemiyordum. Sonra bana yakın durmaya başladı, mesela o metronun önünden biniyordu ben arkadan, bir şekilde mıknatıs çeker gibi orta körüğe ilerleyip orada duruyorduk. İçgüdüsel birşeydi heralde... Artık en son birgün cesaret edip onunla konuştum. Sohbet çok iyiydi, gülüştük gözlerimiz kesişti sanki o an zaman durmuştu. Ancak sonraki sabah onu görmedim, baktım sonra turnikenin dışında bekliyor benimle karşılaşmamak içni belki bilmiyorum... Ya dedim belki bişey unuttu bir onu getirecek onu bekliyor... Bir sonraki sabah geldi, yanına gittim günaydın dedim, kulağında kulaklıkla telefonla konuşuyormuş, belki duymadı bilmiyorum, ama konuşması bitince, yüzünü döndü ve beni tanımayıp ileri yürüdü, sonra hep uzak durdu, yani çok zorladığımda bir şekilde isteksizce günaydın diyordu onu da metroda yanına gidebilirsem.. Çünkü peronda yanına gitmeye çekiniyordum, dışarıdan çok kötü gözüküyordu, ben tinerciymişim gibi yanımdan uzaklaşıyordu, çok üzülüyordum... Normalde de omzunda çantası işe giden düzgün kıyafetli biriyim yani... En son artık cesaretimi topladım ve konuşmak istediğimi söyledim, yani terslemedi de, ama işe gidiyorum vs. dedi, yani zaten metrodayız, herkes de inmişti önceki durakta, tam uygun zamandı. Kısa sürecek lütfen diye kibarca ısrar ettim, uzun bir süre iş için uzakta olacağım için o gün mutlaka konuşmam gerektiğini söyledim, yine mırın kırın etti, lütfen en azından telefonunu ver dedim, bir anda sevgilim var dedi... Yani anlamadığım bari bunu başta söyleseydi, sanırım sinirle söylemişti...

Çok sağol, ya bilmiyorum, yani benim psikolojik sorunları olan yakınım vardı, o tip sorunu olan insna nasıl bakar iyi bilrim, kızın galiba biraz öyle bir sorunu vardı. Çünkü bu olayı kime anlattıysam anlam veremedi. O yüzden ona hiç kızmıyorum, zaten onu güzel olduğu için zaman içinde duruşu bakışı, naifliği için sevmiştim. Ama sanırım o gün beyninde birşeyler tetiklendi, bilmiyorum, yine de beni terslemedi, sanırım kendi kafasında bir mücadelesi vardı... Neyse artık önüme bakıyorum... sizin ki sağlıklı gitmiş, toparlanır diye düşünüyorum...

tamamen kafasında bitirmiş olsa hiç yazmaz, ama gururlu olduğu için soğuktur bu aslında iyi, kullanmak isteyen bir tip vs. olsa hemen sıcak yapmaya başlayabilirdi...

Yani erkek adam gurur olacak sonuçta... İlk çocuk yaklaşmış anladığım, yaşadığı hayal kırıklığı, belki kaç kez seni düşünüp ağladı, çok kötü bir histir o...

Yok canım ne olacak, hayat tecrübesi... Biraz mahçup bir çocuk sanırım. Yani şimdi tabi o da kesin kendi arkadaşlarından taktik alıyordur... cool takıl diye... En iyisi bir şekilde bir yerde oturun bir şey için... Okul ortamında ikiniz de çekinyorsunuz anlaşılan...

bişey değil...)