Benim sorunum ne benzerini yaşayan var mı?

18 yaşında bir kızım. 11 aylık bir ilişkim oldu 3 gün önce ben bitirdim. Toxic bir ilişkimiz vardı hep ayrılıp barışırdık. Ayrılan taraf hep ben olurdum. Sevgilim sarhos arardı dışarda peşimden koşardı yazardı arardı bazen de ayağıma kapanırdı. Öylelikle barışırdım. Kendisi psikolojik sorunları olan biri benimde ondan pek bir farkım yok aslında ama sürekli saçma sapan hareketler yapıyordu bende çoğu zaman tölerans göstermeyip ayrılıyordum. Bunların hepsini sonradan barısacagımızı bilerek yapıyordum. O beni gerçekten cok seviyor canını verecek derecede. Bende onu seviyorum ama normal bi sevgi belki de bir heves. İnsan olarak öncelikle seviyorum ama içimdeki sey tam olarak ne anlayamıyorum. 3 gün once ben ayrıldım hareketlerinden soğudugum icin. Onu tanısanız dersiniz 2-3 yıl en az beni unutamayacak potansiyelde birisi. Böyle olsun da istemiyorum onun üzülmesini istemem. Bu yıl üniversiteye başlayacağım baska bir şehire gideceğim. Yani 1 ay sonra bida yüzümü bile görmez. Ona karsı hissettiğim sey ask değil olamaz ama Şu an mesela düşünüyorum başka bi kızla beraber olsa Şu an veya 2-3 ay sonra cok sinirlenirdim kıskanırdım. Yani sanki o bana ait öyle hissediyorum. Ama onla beraber olmak hem istiyorum hemde istemiyorum. Dışarda yakışıklı birini gördüğümde bakarım vs yani ilgimi çeker. Ama o ayrıyken bile başkasına bakmaz. O yüzden benim durumunla aşk denmez ama ne denir hic bir fikrim yok. Doğru düzgün ilk ilişkimdi en uzun süreni de. Şu an barışmak istesem anında barışırız. Birazda soğuma nedenlerimi anlatmak gerekirse mesela gerçekten psikolojik sorunları var ve sinirlendiğinde vasat bana yansıyor bana kotu davranıyor 5 dk sonra çok pişman oluyor. Kendisi bipolar hastası bu arada teşhisi var. Pek düşünceli biri degil. Onun harici bebeği gibi sever ve sadıktır. Karakter olarak ta kotu biri değildir. Daha fazla sorunuz varsa yazabilirsiniz. Sizin düşünceleriniz neler