Bu hayatta herkesin bir ruh ikizi olduğuna inanıyor musunuz?

Bu yaşıma kadar yüzyüze benim de sevgilim olmadı kimsenin elini tutup öpemedim allah şahit ciddi ilişki istiyorum evlilik felan tabi bi anda olmaz ama en azından o kişi hayatımda olsa çok güzel olur. Tüm samimiyetim ile senle de tanısmak isterim sende istersen

Ruh ikizimi yıllar önce bulduğumu düşünmüştüm. Oysa zannetmişim. Hayatımda bir tek o kadın oldu. Elini tuttuğum tek kadın. Şimdikiler gibi öpüşme vs farklı mevzular bizde olmazdı. Onun konuşması , gülüşü , kıskançlığı veya ne bileyim bakışı bile insanı çok fazla mutlu edebiliyordu. Sonra olmadı. 3 yıl 6 ay 26 gün acısını çektim ve unuttum. Yani kalbimden ve aklımdan atma sürem buydu. Sonra yine illa konuştuğum oldu ama hiç kimseyle o samimiyeti kurmadım. Yani dertleşen veya sohbet eden hep iki kişiden biri oldum. Sevgili anlamında bir daha kimseyle konuşmadım , o duyguyu da hissetmedim. Kenara çekildim , umudumu kestim. Yalnızlık da güzelmiş , hiç değilse zararı yok. Yani zarar veren yok. Hele ki şu zaman da kendini bilen insan yok denecek kadar az var.

Haklısın aslında şöyle bakınca kız da yok herkes namus kavramı ni unutmuş