Yaşadığımız ilişkileri küfe gibi sırtımızda mı taşıyoruz?

biraz genç kalıyorum bu işler için ama benim açımdan eski ilişkilerimi tam anlamıyla aşamayıp yerine farklı kişiler koyduğumda hep sorunlar yaşadım ya da geçmişte kendime itiraf edemediğim şeyler -kendimi teselli amaçlı suçu karşı tarafa atmak- gibi.. bunları ne zaman olgunlukla karşılamayı öğrendim o zaman bana geçmiş yük olmayı bıraktı kısacası bence hiçbir şey kalıcı değil sadece ufak izlerle hatırlanıyor önemi bile olmuyor kimi zaman

Bende hatıra şekli yaşandı bitti diye kalıyor. Evet saygısız ve çirkin şekillerlede biten oldu dostça bitende. Toksik bir insan olsam eminim devam ederdi. Ama bir ilişki bende gülücüklere sebep olmuyorsa o insan benim için doğru değil ve bana iyi gelmiyordur. Zamanı gelince kötü bitenleri de affedip kendimi özgürleştirdim. Affetmem tabiki yeniden bu ilişkileri tekrarlamak anlamına gelmedi. Sokaktaki bir yabancıya diyeceğim mesafede merhaba olarak kaldı.

Yük olarak kalmadı bende. Olumsuz anılar elbet oldu ama onların bana kattığı çok şey oldu, zamanla olduğumuz insanı biraz da bu durumlar şekillendiriyor bence. Ayrıca geçmişte hayatıma dahil ettiğim kimse de benliğini bana sorgulatacak, pişmanlık hissettirecek boyutta yanıltmadı. Bu yüzden olan hiçbir şeyi yük olarak görmem.