Ömrümün sonuna kadar sevicem tüm dünya karşıma da geçse, unutamıyorum zaten siz ne yapardınız ne düşünüyorsunuz?

Üni öğrencisiyim iki senelik okudum mezun oldum bu sene erkek bı hocam vardı iki senedir dersine girdim hocamı ilk gördüğüm an aşık oldum vuruldum ilk sınıfa geldiği gün zaten birbirimize baktık iki saniye, sonra bı kere benim için öndeki arkadaş yetiyor bana dedi sonra bana bakıp güldü, sonra bı kere bana baktı uzunca, neyse okadar güzel gözleri var ki gülünce gözleri kısılıyor, gülüşüne, gözlerine, sesine, aşık oldum, onu hep unutmaya çalıştım, hep başka erkeklerle konuştum sevgili oldum ama nafile yapamadım, unutamadım, her gece ağlıyorum, kendisi evli, evli olmasa ona yapışırdım direk, merak etmeyin yuvasını yıkmıcam, hayatına karışmıcam, ama dediğim gibi okadar aşık oldum ki, ona tutuldum, onu bırakırsam boşluğa düşüyorum, beni hayata tutunma sebebim o, beni güldüren o, onu görünce içim aydınlanıyor, yüzüm gülüyor, ve şöyle bı karar aldım, madem unutamıyorum, başkalarıyla aşık olamıyorum, başkalarını sevemiyorum, bende ömrümün sonuna kadar ölene kadar öldükten sonra da hocamı sevicem, kalbim SADECE hocam için aticak varsın hocamın haberi olmasın, benim kendime saygımdan dolayı sevicem, çünkü eğer vazgeçersem kendime ihanet etmiş olurum, hocamın gözlerine baktığımda aşkı hissediyorum, bence bizim ruhumuz evvelden önce tanıştı, ruh eşi de olabiliriz, böyle şeyler var araştırın, siz ne derseniz diyin, gerekirse bütün dünya karşıma geçsin vazgecmicem, ❤️ aşk bunu gerektirir