Sevgilim beni kendinden bilerek uzaklaştırıyor gibi?

Bilmiyorum hani derler ya sevgi sadece sözde kalmamalı, ben bu kız için hiç ahşapla uğraşmama rağmen. Sırf yüzü gülsün, kendini değerli özel hissetsin diye. Bir gülüş ya bir gülüş için 6 ay boyunca tahtadan ahşap oymacılığı öğrenerek kendi kendime evde ahşaptan tavşan yaptım. Ama gece gündüz uğraştım biliyor musun? Hani bırak o gülüş için 6 ay 6 yıl uğraşırdim. Bu ayrılık esnasında bir bisiklet aldım kendime, ona demiştim ki bir tanem bundan sonra yanlız kalmaktan hiç korkma sen kötü hissettiğin veya korktuğun an veya başına bir şey geldiği an bana söyle aramizda 200 km var ama asla yanlız değilsin senin için gerekirse bir bisikletle bir araçla veya hiç olmadı yürüyerek yanına gelirim. Seni asla yanlız bırakmam herkes seni bıraksa da ailen bile seni bıraksa ben seni bırakmam ve ayrıldıktan sonra dedim ki bak ben bisiklet aldım. Sana bir sozun vardı, sana olan sözümü tutmak için 2 gün bisiklet süreceğim üstüne üstelik ailemle aram öyle bozuldu ki geri dönene kadar sokakta uyku tulumuyla falan yatacağım ona razı oldum. Sırf onun gönlünü alırım, hani verdiğim sözleri ne kadar önemsiyorum görsün diye dedim. Bana tek dediği şey istemiyorum. Lan ben kendimi ölüme atıyorum senin bak sevmesi için değil sırf gönlünü alayım kalbi kirik kalmasın diye ama yok yok yani anlamadım. Çok yoruldum gerçekten, o kadar olağanüstü bir çabaya girdim ki yedigimden içtiğimden tat alamaz oldum. Gerçekten seviyorum, gerçekten çok onemsiyorum ama artık bir şey yapmayacağım. Çünkü bu artık çok fazla, ben bunu haketmiyorum.

Aslında ilişki içinde hiç bunaltmazdim. Yani belki yaptigim şeyler biraz fazla abartılı ama cidden hiçbir konuda sıkmaz, saygı duyar, anlayışla karşılardim. Hani belki dengeyi biraz bozuyordum ama o da çok güzel emek verdi ilişki için sadece ben kendimi birine adadigim da gerçekten varımı yoğumu veriyorum. Çünkü eğlenmek için birlikte olmuyorum evlenmeyi düşünüyorum. Bunaltma olayi ayrıldıktan sonra olmuş olabilir çünkü gerçekten onunla bir ömür geçirmek istiyorum ve öylece gitmesine dayanamadım. Çok efor sarfettim anlamadığım bir şey var benimle hiç ne telefonda ne yüz yüze konuşmak istemedi. Duygularını hep yazarak söyledi, sanki duygularından emin insan yüz yüze veya telefonda her şeyi söyler ve hayatına bakar gibi. Böyle olunca benim kafada bin tane senaryo dönüyor. Seni sevmiyorum falan hiç diyemedi bu arada, ben özellikle dedim ki bak sevmiyorsan şöyle telefonla ara bende kendi yoluma giderim. Mesajla bana sadece sevgi yetmiyor demişti. Lan hani evet sadece sevgi yetmiyor da diğer duyguları hiç eksik etmedim ki saygı, güven, anlayış gibi şeyler olmadan sevgi anlamsiz biliyorum ama ne bileyim yani bunları yapmadığım bir an mi var? Hani ben bu kıza "lan" bile demezdim. Hayatımda bu kadar özenle kimseye davranmamistim. Ne olursa olsun hani ortada ihanet, biriyle aldatma gibi bir durum yokken. Şiddet, taciz, saygısızlik, küçük görme ve düşürme gibi şeyler yokken elle tutulur hiçbir şey yokken bu gerçekten bana yapılan büyük bir kötülük. Herkes ilişkiyi böyle keyfi geldi diye bitirecekse biz ne yapacağız o zaman

Bir kere yanına gittim ama 1 dakika falan sürdü konuşma çok gerildi, elleri titredi işte sadece istemiyorum uzaklik güven falan biyle şeyler söyledi. Bende hani dedim ki niye böyle davraniyorsun ben sana asla zarar vermem ellerin niye titriyor falan öyle bir şeyler oldu elimde bir kutu vardı. İçinde ayrıldıktan sonra ona yazdığım yaklaşık 70 sayfalık bir mektup vardı uzattım almak istemiyorum dedi. Dedim tamam, geldiğim için özür dilerim dedim, arabayla gitmiştim bu arada. O da özur diledi elimden bir şey gelmiyor dedi. Sonra daha kötü olmasın diye ben hiç söz söyleyemeden ayrıldım, ayriliken arkama baktım ağlıyordu. Yani elinden gelmeyen ne? Ve madem ayrıldın niye ağlıyorsun? Kendinden hiç emin değildi zaten öylesine bahaneler salladı. Ne diyebilirim ki, ben olsam kendimden eminsem oturup konuşurum. Hiç de ağlamam üzülmem açıklarım sonra çözebilecek bir şeyse konuşuruz anlatır orta yol bulunur belki. Çünkü belki ben kafamda büyüttüm, baktım olacak gibiyse şans verilir ama olmayacağından eminsem herkes yoluna. İki taraf birbirinin gönlünü alır devam eder. Ben böyle yapardım... Zaten ayrılsam bile bu kadar çaba bu kadar üzüntü ve acı yasadiktan sonra ben koşar gelirim senin yanına sarılırım. Hani sevmeyen insan neden bu kadar üzülüp çabalasin ki, ben beni ne kadar çok sevdiğini görüp özür diler bir daha da bırakmazdim. Kalp kırmak dünyanın en kötü şeyi çok korkarım.

Yok ya ne bir keresi 15-20 defa birbirimize gidip geldik ben çokça gittim o 3-4 defa geldi falan. Baya bulunuyorduk mesafeye rağmen.

Hayatıma bakıyorum çok ikna etmeeu çalıştım hani zorla bir şey yapmak istemedim hiç en azından gönlünü almak istedim ama ona istemiyor. Arkadaşı dedi ki ciddi bir ilişkiye hazır değil sanırım vb. Senden tamamen vazgeçmiş diyorda cidden vazgecilecek tek sebep hani bu sevgi çok saf ve güzel ben ona bunu veremem deyip ayrılırsin. Asla kötü bir şey yapmadım, hayatta da yapmam. Hani bırak her şeyi ben eline dokunamazdim kiyamazdim rahatsız olur kendini kötü hisseder diye.

Tabi tabi zaten zorla olan bir şeyi asla istemem, bu çaba da aslında biraz fazla seven her türlü sever zaten. Ben onu her kusurunu ayrı seviyorum zaten en sevdiğim ve en güzel yanları da kusurları hep. Şöyle yeni bir sayfa açabilirim ama ben ona bağlandım. Ben ondan çok önce kendime bir söz vermiştim, hayatımı tek bir kadınla geçirmek istediğim fikri aslında çok önceden vardı aklımda. Ve o kişi bu sevdiğim kadın, ama ben biliyorum bir gün tekrar kavuşacağız. Ben o güne kadar onu hayalimde bile aldatmayacagim. Umarım Allah tez zamanda kavuşmayi nasip eder. Zaten öyle çok kalbimi kırdı, öyle çok üzüldüm ki, hak ettiğim değeri görmemek bir anda böyle yapması. Düşmanı bellemesi çok ama çok garip, bir şeyler seziyorum ama Allah a güveniyorum ona inanıyorum. Bana sabretmek ve tevekkül etmekten başka bir sey düşmüyor artık.

Elbette ki bana göre de sizin düşünceniz yanlış bu değişir ben biri benden çok net ve hiç soru işareti bırakmayacak şekilde ayrıldığında ondan vazgeçebilirim. Ama bu öyle değil, ayrıca gönlümde o var ve o varken başka birine bakarsam o kişiye kötülük yapmış olurum. Birinin kalbini kıracağıma, kendimi kırarım daha iyi. Bittiğini pek sanmıyorum, ben bittiğini hissetmedim. Bana o duyguyu net bir şekilde vermiş olsa emin ol bir dakika durmam. Hiç var olmamış gibi yaparım. En son yazdım ona dedim ki bak bütün her şeyi düzgünce acikla çünkü ben bundan çok yoruldum. Açıkla benden tamamen kurtul tek istediğim bu ama yok cevap vermiyor. Eger bilerek yedekte tutmak için yapıyorsa ki hiç sanmıyorum öyle biri değil. Allah a havale ediyorum, ama dediğim gibi farklı ve onun elinde olmayan bir şey var ve o da beni uzak tutuyor gibi. Çünkü hani sende bilirsin, birinden gerçekten kurtulmak istiyorsan adam akıllı her şeyi anlatırsın sebebini sonra bundan dolayı soğudum sevmiyorum artık falan dersin. Bende aptal mıyım seni bekleyeceğim, ama bu durumda ve bir umut varken ve bu umudu açıkça ona belirtmişken bence beklemeli ve başka birine gitmemeli. Bunun sonunda Allah in da yardimiyla kaydeden ben olmayacağım o olacak orası kesin. O yüzden ben sadakati tercih ediyorum.