Sevgilimin ailesi beni istemiyor ne yapmalıyım?

Sevgilim çok zeki ve olgun bir insan birbirimize her konuda destek olabiliyoruz yaşıtlarımızdan farklıyız odak noktamız sadece biz ve kariyerimiz. Her şey yerine oturunca bir aile olmak istedik hemen evlenelim demiyoruz ama ailesi şimdiden sorun yaratıyor ve ben hemşireliğe geçiş yapacağım ya da seneye yks ye tekrar girip ebelik okumayı düşünüyorum. İşsiz kalacağımı düşünmüyorum her şekilde bir yolunu bulurum tek sorun onların önyargılı davranması.. Ben sevince ayrı kalamam sevdiğim insanlar benim için çok değerli bunun için çevremi oldukça az ve öz tutuyorum ve ayrılma gibi bir niyetim asla yok çünkü 1 yıldır çok büyük zorluklar atlattık ve hep beraber kalmayı başardık

Güzel yorumun için gerçekten çok teşekkür ederim günümü güzelleştirdi.. Sizce karşılarına çıkıp konuşmalı mıyım ileride?

Kendisinin ailesine karşı hiçbir zaman bir saygıda kusurda bulunmadım bulunmam da öyle bir kişiliğim yok ve dün bana bunları söylediğinde yine hiçbir şey söylemedim o da 2 haftadır bunu düşünmekten içi içini yemiş bunu ona anlatmam lazım nasıl söylerim diye kendisi çok meşgul bir insan babasının işyerinde çalışır sabah 5 te uyanır yürüyüşünü yapar sabah 6 dan akşam 7-8 e kadar çalışır gelir yarım saat dinlenir spor salonuna gider 2-3 saat vücut geliştirir eve gelir kendisi ayrıca figür de tasarlıyor gelince o işin başına geçer saat 12 olmadan uyur ve bunları aralıksız 4 yıldır sürdürüyor çok disiplinli kararlı ve dürüst bir insandır. Daha 2-3 hafta önce birlikte her şeyi paylaşarak mersine tatile gittik hayatımızın en güzel anlarını yaşadık bana her zaman beni ne kadar çok sevdiğini benim çok güzel olduğumu ileride benden çok iyi bir eş ve anne olacağımı söyleyip dururdu.

İster maddi ister manevi her konuda birbirimizi tamamladık okulumuzu bitirip birkaç yıl çalışıp yeterli seviyeye geldiğimizde de aileleri tanıştırırız dedik hep birbirimizin arkasında durduk birbirimizi daha çok geliştirmeye çalıştık çok öfkelendiğimizde bile anında özür dilemeyi, gönül almayı bilirdik geceleri hiç küs uyumadık ayrı kaldığımızda bile hep birbirimizi düşünüyorduk bana daha dün sımsıkı sarıldı biliyorum beni kimse senin kadar çok sevemez annemden bile çok seviyorsun çok düşünüyorsun beni dedi üzüldü ağladı onu görücem diye çok sevinmiştim ama 2 haftadır kendisini o kadar bırakmış ki çok şaşırdım üzüldüm onun saçları normalde kıvırcık ben onu kıvırcık haliyle daha çok severdim ama o çocuk gibi duruyorum diye güler sürekli fön yapardı dün gördüm dedim ki sana nolmuş yaşlandım dedi 2 haftadır tıraş bile olmak istemiyorum içimden gelmiyor sürekli kıvırcık geziyorum dedi ela gözlerine baktım iyice sonra sımsıkı sarıldık birbirimize geç oldu diye beni evime bıraktı sonra son kez sarıldık kendine iyi bak ve iyice geliştir tamam mı ister araştırma yap ister diksiyon kursuna gitmeye devam et istersen kpss ye de iyice hazırlan dedi o an aklımdan saçlarımı kesmek geçti bir dahaki görüşmemizde beni tanıyamayacaksın dedim sevdiğim özelliklerin giderse üzülürüm dedi elini sıkıca tuttum sonra hadi git arkandan bakıcam sana dedi çıktım gittim.. Zamana bırakınca düzelir mi her şey? Ben de onun üzerine gitmek istemiyorum çünkü onu çok seviyorum ve onu zorda bırakmak da istemiyorum

O yüzden bu kadar çok üzülüyorum ben de. İki taraf da çok aşık ama engel var ve bu engel kalkmazsa ikimiz için de çok kötü olacak biliyorum. Benim kendimi toparlamam yıllarımı alacak akademik olarak da etkilenmek istemiyorum. Pazartesi günü stajım başlıyor ve ben hasta/yaralılara iyi görünmek zorundayım. Stajım biter bitmez kendimi farklı hobilere veya sporlara vermem gerekecek yoksa imkanı yok aklımdan bir saniye bile çıkmıyor:)