29 yaşındayım ve hiç evlenmedim. senelerce ailevi maddi manevi sorunlarla boğuştum. çevremdeki arkadaşlarımın çoğu evlendi. Karşıma düzgün biri çıkmıyor. Çıksa bile Ben nedense kime heveslensem hep tutarsızlıkla karşılaşıyorum. Benim beğendiklerimden bir tanesi bile adam gibi kararlı durup hadi evlenelim veya sevgili olalım diyemedi, hep bahaneler.. sonu hep hüsran. Aslında devlet memuruyum ve güzel olduğumu da söylerler. Hatta ismimle benden bahsederken “şu güzel olan mı” gibi şeyler söylediklerini duyuyorum. Yani aynaya bakıyorum öyle çirkin de değilim ama artık çok çirkinim de ben mi farkında değilim aşırı büyük bir kusurum mu var diye düşünüyorum.
sanki dünyada bir ben yapayalnız kaldım gibi kendimi yetersiz tükenmiş hissediyorum. Adım atmaya bile mecalim yok. İçimden hiçbir şey yapmak gelmiyor.
En son birine aşık oldum. Sevgili değiliz. o da beni zamana bırakalım deyip bahanelerle oyalayıp duruyor. Sen benim arkadaşımsın dostumsun deyip flörtöz davranıyor başka kızlarla geziyor ama başka kızları da inkar ediyor. Oyuncağı gibiyim ona karşı sevgimi kullanıyor. Bütün bunlar da üst üste gelince artık yaşamak istemiyorum tükendim bittim. İçimde bi umut olsun istiyorum nerdeyse 30 oldum neyin umudu? Kendimi toparlayacak gücü bulamıyorum. Hayatım bitti.
Lütfen dmden yaz bana ulaş gibi yorumlar yapmayın sadece içimi dökmek istedim..
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer