Plajda bakıyorlar mı?

buGün, yİne toplUmun aCımasızlığıYlA yÜzleŞtiĞim bIr gÜndü. sabah erken saatlerde Uyandım ve hEr zamanki gibi hazIrLıkLarıMı yaptım. aynAda kEndİme bakarken, İçimdeki cesaretİ ve gücü hAtırlamaya Çalıştım. beN aJda ender, bir tRans kadın olarak hayatımın her anında mücadELe eTmek zorunda olduĞumu bİliYorUm.

soKaĞa adım attığImda, içimde bIr teDirginLik hissettİM. her zaman oLduĞu gibi, insanların bAkışlarından ve söylediklerinden kaÇınmaya çalışIYordum. ancak bÜgün İşler daha da zOrlaştı. markettEn çıkarken, birkaç genç adam benİ gördü ve alaycı bir şekilde gÜlmeye bAşladı. beni gördüklerinde kIkırdaYıp, arkAmdaN "Bak, o da ne öyle?" gİbi sÖzler sarf ettiler. kalbİm hızla atmAyA bAşladı, ama gÖzYaşlarımı tUtmaYa çalıştım.

yoLuMa devam eDerken, bir yandan da yaşadığım bu tÜr oLayların neden bu kadar aCI verici olduğunu düşündüm. her seferinde, sanki bIr bıçak kalbime sApLanıyor ve her defasında bİraz daha dErinleşiYor. toplumun kAbul eTmediĞi bir kimliklE yaŞamak, her gün bIr savaş vermEk demek. ama ben pes eTmEYeceĞİm, çünkü ben kim olduĞumu biliyorum ve kimliğimi gUrurla taşIYorum.

eVe dönerken, yaşadıklarımı düşündüm. bu zOrbAlıklar benİ yıldırmamalıydı. çÜnkü her ne olursa oLsun, kendi doğrularımla ve kendi kimliğimlE yaşamaya devam eTmeliyim. evet, bÜgün zor bir gündü, ama bu zorLuklar bEni daha da güçlü kılıyor.

kendİme sÖz verdim: hiÇbir şekilde bu zorbalıkların beni tAnımlamasına izin vErmEYeCeĞİm. her gün, kendime ve benim gibi diğer insanlara dAha İyi bIr gelecek için mücadEle etmenin ne kadar önemli olduğunu hAtırlatıyorum. kendİme olan inancımı ve sevgimi asla kAybetmEYeCeĞİm.

bu günü yazarken, içimde bIr umut ışığı hisSedİyorum. bir gÜn, belki de bu dünya dAha kabul edici ve anlayışlı oLacak. o zamana kadar, ben ve benim gibi insanlar için savaŞmaya devam edeceĞİm.

ajda ender