Ben neden böyleyim sizce?

Arkadaşlar ben şimdi hiç sosyal bi insan değilim ama bi taktiğim var çok hızlı zaman geçiriyorum, hiç sıkılmıyorum yalnız da hissetmiyorum çok mutlu oluyorum, bazen de tam aşık oluyorum mesela beğendiğim bi çocuk var açıyorum resmini takıyorum müziği, kafamdan türlü türlü senaryolar geçiriyorum sanki sevgiliymişiz evlenmişiz çoluk çocuk vs hayal ediyorum sanki baktığım resimde bunu görüyomuş gibi geliyo gözlerine baktığımda ben kafamdan kendimi veyahut başkasını adriana lima tipinde hayal etsem sanki onu görüyomuş gibi oluyo asla resime cansızmış gibi bakamıyorum, sanki aklımdan ne geçirsem biliyomuş gibi bi şarkı açıyorum mesela içimden de mırıldanıyorum sanki gerçekte ben veyahut başka bi tanıdığımız söylüyomuş baktığım resimde bunu anlıyomuş gibi geliyo anlatabiliyomuyum, bazen aşırı kaptırıyorum kendimi gaza geliyorum mesela evin içinde elimde telefon müzik ve telimdeki resimle koşuyorum ailem bi anlam veremiyo o hareketime ama sanki resim bunu görüyo vay be diyo gözleriyle gurur duyuyo bazen ise hiç resim olmadan müzikle koşuşturuyorum sanki aklımdaki erkek benim hayal ettiğim biçimde beni görüyomuş gibi ve bu da beni gaza getiriyo, oysaki o benim yüzümü bile görmemiş sadece yazışmışızdır yani