Biri beni red etti ve onu takıntı haline getirdim. Napıcam?

Hayır saygısızlık yapmadım. Sadece cevaplarımı kivirip yumuşatmadım. Dümdük söyledim ne düşünüyorsam.
Mesela dedi ki ben deniz tatili sevmem ve pek gitmem , ben de dedim ki ben severim. Eşim gitmiyorsa gerekirse tek başıma tatile giderim. Bunun gibi şeyler yani

Hırs yapmışsın sadece. Birbirinize uygun değilseniz hiç bu topa girme derim çünkü adama umut verirsen ve sonuç yine aynı kapıya çıkarsa bu sefer işler daha kötü bir hal alır. Bilinçaltı oyunları hep bunlar. O kişiye haksızlık yaptığını düşünüyor olabilirsin içten içe, bir de soğuk yaptı diye şimdi daha samimi geliyordur duyguları çünkü adamın ne istediği belli. Sende bunları göz önünde bulundurarak hareket et. Olacağı varsa, tekrar konuşmayı dene, en azından bir çay içip derdini anlat. Ama yok, sırf sadece reddetti diye elde etmeye çalışıyorsan hiç yapma derim, gerek yok.

Hiç yapılmayacak şeyi yapıp benle 2. kez görüşmek istemediğini araci kişilere söyleyen adama mesaj attim! Biraz gergin bir ortam oldu ikimiz de kendimizi doğru ifade edemedik. Isterseniz tekrar görüşelim" yazdım.
Adam bana " Ben kendimi doğru ifade ettim siz edemediniz. Umarım kendinize sözünüzden çıkmayacak birini bulursunuz , o ben değilim. Allah yolunuzu açık etsin" yazmış. Şok oldum. Sen olsan ne hissederdin?

Ayıkla pirincin taşını şimdi. Bu arada gayet güzel yazmışsın? Belli ki o ilk başta soğuk yapmana takılmış. Ne diyim bu adamla gelecek görüyorsan ve gerçekten etkileniyorsan en azından tekrar tanımak istiyorsan mesajı bırakıp ara direkt. Mesajla söylemek kolay, sesini duysun sende kibarca durumu izah et baktın hala durum aynı boş ver.

Yok yahu daha fazlası yapışmak olur. Inanamadığım şey bir erkek böyle bir durumda böyle bir mesajdan hiç mi etkilenmez?

Gurur yapmıştır bir de soğumuştur muhtemelen hani derler ya güneş olsa artık fayda etmez diye o mesele senin konu sana karşı önyargıları var muhtemelen

Inanamadığım şey şu; ben ona göre çok güzelim. Yani o buluşmada beni çok beğenmiş gibiydi. Ama bir inatlaşma oldu. Önyargıları oluşmuş. Bu kadar değişmesine şaşirdim. Birileri onu doldurmuş olabilir. Yani şöyle söyleyim o hayatı boyunca benden daha güzel daha eğitimli daha düzgün biriyle tanışmamıştır eminim. Ama şu an nefret ediyor gibi.
Bide evi var mı diye sormuştum buluşmadan önce, ona da takılmış. Evim olmasa benimle görüşmeyecekmiydin dedi. Ben de görüşmeyecektim dedim. 25 yaşinda genç erkek değilsin bir zahmet evin olsun. Ev gayet normal bir talep

Ya ama sende çok kasıntı bir tipsin afedersin de sanırsın dünyanın 7. Harikası falansın. Ayrıca güzellik dediğin şey göreceli bir şey, önemli olan insanın iç güzelliği. Yaşlandığında o övündüğün şey kalmayacak, kaldı insan sevdiği kişiyle iki kelime edebilmeli, güzel vakit geçirebilmeli. Sen daha evlenmeden adamın malına parasına bakıyorsun. Haklı adam yani. Buradan direkt şunu anlıyor: bu kadın kötü günümde kapıyı çarpar çıkar. Gözü maddiyatta. Erkekler böyle şeyleri sevmez. Dünyanın en güzel kadını da olsan adama uşağı gibi davranacaksan o da sana kapıyı gösterir. Bence sen kendine uygun birilerini ara çünkü bu adam sana göre değil belli ki.

Benim de evim var hatta devam eden miras davasi sonucunda birkac daire arsa falan payim var gelecek. Yani bir ev sordum diye paragöz ilan edilmek de çok saçma. Denize tatilline gitmem sevmem diyen adama olur sen istemezsen gitmezsen ben de gitmem diyecek kadın var mı? Varsa rol yapıyordur. Maddi imkanim varken niye gitmeyeyim? Kendi paramla bile giderim kimseye muhtaç değilim yani

Tabii ki fikrini belirteceksin onda bir sıkıntı yok. Kaldı ki, sırf o seviyor diye senin de bir şeyleri sevmen ve ya nefret etmen gerekmiyor ama sen kendini çok yanlış ifade ediyorsun. Sert çıkışlar yapıyorsun ve ilişkiye dair bakış açılarınız çok farklı. Mesela evin yoksa konuşmam tarzı şeyler seni maddiyata düşkün bir insan olarak lanse eder adamın gözünde. Biraz empati yapmaya çalış.

Bu kişiden kişiye değişir. 25 yaşındaki erkeğe ev sorulmaz ama 35 yaş ve üstü erkeğe sorulur. O yaşta evlenip evi olmayan adamın sorunu vardır. Ayrica ben de ev kızı değilim , malvarlığımı olmasa da en azından işimi biliyor. Sen olsan 35 yaş üstü , evi arabası olmayan adamla evlenir misin?
Benim çevremdeki çoğu erkek kadının evlenirken ortalama bir maddiyat beklentisini normal buluyor. Çocuklarını doğurup iş yaşamından bir süre uzak kalacaksın, tek sıkımlık kurşunun var, tabi ki ailesini rahat ettirebilecek bir adam seçeceksin.
20 yaşinda değiliz ki sen ol hayatimda yeter ben kuru ekmek yemeye hazirim diyesin. Evin olmasa da olur kirada otururuz kiralar çok artarsa senin ailenin evinde otururuz sen yanimda ol yeter, Diyebilen kız var mı?