İnsanlar neden sağlıklı ilişki istemiyor?

Öncelikle herkese merhaba !!!
22'imi geçtiğimden beridir ilişki konusunda çok olgun birisiyim. Karşımdakine birey olarak değer vermeyi, anlayışlı olmayı, doğal durumları yargılamamayı, güçlü bir iletişim sahibi olmayı öğrendim. Bunlarla kalmadım anı keyiflendirmeyi öğrendim. Mekan bilgim çok iyidir, sürekli etkinlik takip ederim, buluştuğum insanlar hep benden bir şeyler öğrenir, bazen yeni şeyler deneyimlerler.
Yakında 27 yaşıma gireceğim ve 5 senelik süreçte bu özelliklerim yüzünden hep kaybettim. Sadece yakın zamanda yaşadıklarımı yazıcam.

Mesela barmen bir kızla görüşüyordum. Pazar gecesi çalışacak pazartesi de dinlenip bana gelecekti. Çok yorulduğunu söyledi. Ben de pazartesi dinlenmesini ve perşembe günkü izninde görüşebileceğimizi söyledim. Hem çarşamba çok müşteri olmaz daha keyifli vakit geçiririz diye ekledim. Kız, dinlendikten sonra uyuya kalıp gelemedi. Sabah özür dilediğinde önemli olmadığını ve perşembe gelmesini söyledim. Ama bu kişi ben sorun yok der demez beni aşağılamaya başladı. İş yerinde yaşadığı bütün sinirini benden çıkardı.

Başka bir yakın zamandan örnek verirsem. Bir kızla randevulaştım. Konuşmaya 2 hafta devam ettik ve her şey keyifliydi. Kız kendi işi için ürünlerini fotoğraflaması gerekiyormuş ama fotoğraf makinesi olmadığı için nasıl çekerim diye düşünüyormuş. Ben de pazar günü çıkalım telefonuna uygun bir lens alalım, ışık alalım, ben de sana ürün fotoğraflamayı öğretirim sonra yemek yeriz, tatlı bir randevu olur diye bir teklifte bulundum. O ana kadar benle flörtleşen kız iyi davranış gördüğü an mesajlarıma cevap vermemeye başladı.

Yine son sevgilim çok stresli olduğunu ve tatile çıkmak istediğini ama parasının yetmediğini söyledi. Ben de aynı gece bütçesine uygun bir yurt dışı tatili ayarladım. Ve sabah kalkınca süpriz yaptım. Pasaport çıkaramayacağını söyledi. Bunun çok saçma olduğunu ve neden çıkaramayacağını sordum. Yani çıkarabilirim aslında dedi. E neden gitmiyoruz dedim. Kitlenip suratıma baktı börn börn. Ben kendini kötü hissettiği her durumda destekleyip, sorunu çözdükçe benden uzaklaştı. Zaten bu olay üstüne 3 hafta sonra ayrıldık.

Açıkçası bu yazdıklarımı çıktığım kızların yüzde 90'ında yaşıyorum. Kimse mutlu olmak istemiyor gibi gelmeye başladı. Sanki hayattan keyif almak değil de sorun ve dert yaşamaya devam etmek istiyorlar gibi bir halleri var.

Ben de açıkçası bunun sebebini çok merak ettim. Tuhaf bir şekilde bunu yabancı kızlarda yaşamıyorum. Turistik bir bölgede yaşıyorum ve yabancılar genelde andan keyif almaya daha odaklı oluyorlar. Ya da tatile geldikleri için öyle bilmiyorum. Kendim gibi Türk kızlarına baktığımda da hep evli çıkıyorlar. Üzücü bir durum açıkçası.
Sizin fikriniz nedir?