Bir insan gerçekten bu kadar hızlı mı sevmeyi bırakır?

Onu önceden çok üzdüm, affeti ve bir daha yapmadım. Kavga etmiştik çünkü beni kıran birşeyi yaptı bende sinirlenip hislerime hakim olamadan davranışını bir köpekle kıyasladım. Sonra geçmişleri getirip üstüme yükledi ve asla kendine suç bulmadı. Ayrılmak istedi bende izin vermedim çünkü bir kavganın yüzünden ayrılmak çok saçma. Yaklaşık bir haftadır bana hiç ilgi göstermiyo çünkü dediğime çok kırıldı. İşte içinde her şey öldü felan diyo, sevmiyor diyor. Ama yinede ben tamam diyene kadar ayrılmıyor, nerde olduğumu soruyor, ara sıra merak ediyor. Telefonlarımı açmiyor, sanki bana ceza veriyor gibi. Ama bir insan gerçekten bu kadar hızlı sevmeyi bırakırmı? Hep küçük kavgalar oluyor, ben çünkü ufak şeylere üzülüyorum, bu yüzdende tedavi görücem. Bunların düzeleceyine rağmen bana ilişkiyi istemediğini söylüyor ve ne zaman hatıralarla gelsem onlar sahte mutluluk diyor. Gerçekten böyle biri değildi ben sevdiğim adamı tanıyamiyorum. Beni bu davranışı çok kırıyor. Ben hep bir şey beklemeden sevdim, hep koşulsuz sevdim. Ama onda sanki hep koşullar vardı gibi. Gerçekten başta çok güzel seviyordu, yaklaşık 3-4 aydır garip oldu ve her zaman saygı duyduğu şeylere saygı duymamaya başladı, onu çok sıkıyorum diyordu ve darliyordum isteklerime, yani öyle söylüyordu. Ben kalbimi yıllar sonra aşka tekrar açtım, çok mutluydum abi çok seviyorum ve şu an ölmekten beter oldum. Bunu bana reva mı gördü.