Şiirden anlayan var mı?

Ben boş olduğumda ruh eşime romantik şiirler yazıyorum. Tabi daha bulamadım kendisini ama, her gün onunla yapmak istediğim şeyleri, gezmek istediğim yerleri, elini tutma isteğimi hep kaleme döküyorum.

Hoşuma gidiyor. Bazen felsefik şiirler yazıyor, bazen hayatın ne kadar güzel olduğunu yazıyorum. Bazen ise içindeki sosyopatı dışarı çıkarıyorum haha

Ben küçük yaşlardan itibaren şiir okumayı ve bazen yazmaya çok ilgiliydim ama kendimize kötülük yapıyoruz bir yandan çünkü şiirleri okuyunca öyle sevmek ve sevilmek istiyorsun dışarıda karşılaştığın sevgi seni tatmin etmiyor ama aynı zamanda o şiirlerin yazarlarına baktığında hayal kırıklığına uğruyorsun.. Çok kötü hayat hikayeleri var, biraz tatlı rüyalarınla, acı gerçeklerin çarpışıyor ve sen kaybeden tarafta oluyorsun.

Sustuklarımız konuşuyor sanki! İçimizde yarım kalan duyguları anlatıyoruz geceleri. Baykuş mu bizi dinliyor yoksa cümleler mi? Bir şarkıyla ritmini buluyor belki kafiyeler bilmiyoruz ki. Yazıyoruz işte biraz ondan biraz bundan biraz da hayattan belli.