Herkesin kafasındaki ilişkide bir rol model var mıdır?

Benim yok. Rol model olması hayatıma alacağım kişiyi şekillendirmeme çalışmama sebep olur. İster istemez kıyas olur. Hayal kırıklığı beklentiler yüksek olur. Karşılamayınca üzülürüm ve üzerim istemsizce.

Valla rol modellerim bitmez, gerek kurgusal gerek gerçek ama ailemde örnek alabileceğim, saygı duyduğum kimse yok sadece onların bilinçdışımda yarattığı etkileri işiten bir hayatım var, zaten herkes için böyle değil mi? Mesele rol model almak bile değil, iyi kötü her şeyi kendi tepkilerimizle yontarak birilerini buluyoruz. Bazen telafi için, bazen anlamak için... Bazen babası kızını sevmiyorsa, o da babası gibi adamlarla olarak bilinçdışında sevilebilir olduğunu kanıtlamak ister. Öyle yani. Ama en çok hayali karakterlerim var, bunun dışında kendi hayatımdan çok izler gördüğüm ve zaman zaman sevmediğim ama beni tanımayan, bilmeyen, yakınımda bile olmayan bir adam var. Onu örnek alıyorum, hatta onu düşünerek yaptığım bir şeyde bu işin karşılığını alıyorum, sanki o zihnime fısıldamış gibi.

Babam var babam gibi olmasını isterdim hep ama maalesef öyle biri yok.

Babam tek ve özel demek ki hep öyle kalsın.
Adam gibi adam.
Merhameti vicdani ondan öğrendim iyiliği kötülüğü insanlar ne olursa olsun sen asla kendinden vicdanından taviz verme derdi o düşürür kendini sen düşürme.
şu an düşünüyorum da her cümlesi kafaya kazılmalı.

Aynen tespitin çok doğru. 12 yaşında tam hayalimde ki gibi birisini beğendim hep öyle birisi ile sevgili olma hayali kurup ona benzemiyor diye red ettim herkesi. 20 yaşına geldim hala 12 yaşında ki çocuk halim ile aynı kişyi istiyorum