15 sene sonra ondan vazgeçtim ama o hala pes etmedi, sizce biz neden böyle olduk, böyleyiz?

Kendini ağırdan satan ama peşimde koşan birini sevdim. Hep ama hep fake oldu sanaldan, hep fakeden yazdı. Tabi bende psikolojik depresyon a girdim ve 15 yıl tedavi oldum oluyorum ama bu hala beni reel köşe başı dikizliyor, arabasıyla karşıma çıkıyor sabahın bir köründe , ben nereye gitsem oraya geliyor.. Reel deniyor ediyor sonra parkta oturup bira 🍺 felan içiyor, depresif her zaman. Tüm resimlerinde efkarlı.. Benimle sohbet edince ağzı kavuşmuyor ( gözlerimde kayboluyor) ama annesi bana seni polise şikayet edeceğim dedi sonradan başta bana halbuki iyi davranıyordu , ablası beni sıradan birisi sanıp küstah küstah konuştu etti ve ben onu hala sevsem bile kesinlikle istemiyorum. Şöyle ki; onun yüzünden senelerdir ağladım sızladım ama o hiç yoktu ve şu an çok güçlü 💪 bir karakter oldum.. Kısaca herşeyi kendim hallettim vs ve şimdi de seviyorum ayaklarına yine yatıyor ama ben ondan vazgeçtim..

Sizce seven iki insan neden bu hale gelir? Suç bende değildi buna eminim. Sizce onda ne gibi sorun olabilir?