Şu an o karşınızda olsa ne söylemek isterdiniz?

"Hiç mi aklına gelmedim? Hiç mi bu kız zor günlerden geçiyordu nasıl oldu acaba diye düşünmedin? Hiç mi bu kız benim yüzümden herkesi karşısına aldı, herkesle arası bozuldu şimdi yalnız mıdır acaba diye düşünmedin? Hiç mi başka kıza dokunurken bir kere bile sarılamadığımız aklına gelmedi? Beraber kurduğumuz hayalleri başkasıyla yaşarken hiç mi için titremedi? Gülerken zaten aklına gelmem, peki ya üzüldüğünde ya da yalnız hissettiğinde? Bir kız vardı yalnız hissetmeme, kötü hissetmeme fırsat bile vermezdi demedin mi hiç kendi kendine?
Sen gittikten sonra 5 şehir gezdim. Beraber izleriz diye ertelediğim filmleri izledim. Rafa kaldırdığım kitapları bitirdim. Daha önce hiç gitmediğim sokaklarda yürüdüm. Yeni arkadaşlarım oldu. Okumadığım şiirleri okudum. Ama hepsinde seni aradı gözlerim. Okuduğum kitabın en güzel alıntısı da sendin, en yakın arkadaşım da...
yürüdüğüm her sokakta kokunu, okuduğum her şiirde ismini aradım.
Ve son olarak Ruhumda öyle acılar bıraktın ki ziyan oldum ziyadesiyle" der ve arkama bile bakmadan giderdim

Neden onlara inanmayı seçtin neden havalı olmayı seçtin. Onlar yüzünden şu an biz diye bir şey yok ve olamıyoruz. Ne kadar acı çektiğimi kendi gözlerinle gördün ve buna rağmen sessiz kaldın.
Senin yüzünden konuşamaz oldum, sustum her şeye ama her şeye sende bile bile kalbimi kırmaya devam ettin.
Oysaki ben seni çocuklara dahi anlatmıştım...

"Yaşatıgını yaşamadan ölme" bunu söylemek isterim birde değdi mi? acaba bunca acıya saygısızlığa🥺 bunu sormak isterim

Yaklaşık 3 senelik ilişkimiz vardı, ben ayrıldım, geri dönmesi için aylarca uğraştım, arada yeşil ışık yakıyordu, geçenlerde bana geri dönmek istediğini söyledi buluşacaktık, sonra yine vazgeçti olmaz bizden bi daha dedi. Meğersem bir kız varmış hatta beni unutamıyor diye ondan ayrılmış bana o mesajları yazdı sonra o kıza geri döndü. Diyorum ki kapısına gitsem mi som defa görmeye konuşmaya?

Diyecek çok şeyim var ama hiç bir şeyim yok diyecek ama illa diyeceksem de hiç mi vicdanın sızlamadı bunları yaşatırken bana diye sorardım

Hiçbir şey çünkü burası dönülmez akşamın ufku zaten o da beni anlamaz. Anlasaydı da gitmezdi falan filan

Hiç birsey , o ne söyleyecek diye beklerdim şu an yaptığım gibi uzak ama yine sessiz kalıyorum hep o yaptı bunu bana artık ben yapicam ona