Evlenmeye hazır olduğunuzu doğru kişiyi bulduğunuzu nasıl anlarsınız?

tam evlenmek üzereyim ve ilişkimizde kendimi o kadar değersiz hissediyorum ki

Eğer böyle hissediyorsan asla evlenme. Ben evlendim aynı hatayı yaptım şimdi daha değersiz oldum. Çok mutsuzum sakın evlenme. Ben işinden dolayı yoruluyor, evi çok uzak vs diye düşünüyordum ama evlendik aynı eve girdik yine aynı değersizlik hissi. Asla birlikte vakit geçirmiyoruz. 1 senede birlikte çekilmiş 2 fotoğrafımız var galerimde. 1 tanesi geçen sene Şubat ayında çekilmiş, diğeri Kasım ayında görümcemin düğününde çekildi. Yani var düşün ne kadar yanyana geliyoruz ne kadar sosyalleşiyoruz. Doğum günümde bir pasta bile almadı, üstelik çok ağır şeyler yaşatmıştı o dönem ama bir küçük pasta almadı. Ne sevdiğimi o kadar bilmiyor ki olmayacağını bahane edip gram altın almıştı doğum günümde

seni o kadar iyi anlıyorum ki ve bunu kimseyle paylaşamamak beni delirtiyor çünkü çok uzun zamandır birlikteyiz ve herkese onu mükemmel bir insan olarak tanıttım ama düşüncesizlikleri sorumsuzluğu nişan sürecimde beni sinir krizlerine soktu her şeyden soğudum

değer verdiğim önemsediğim hiç bir şeye önem vermedi bu süreçte

fotoğraf konusunu bende yaşıyorum ben çekmesem emin ol bi tane fotoğrafımız bile olmazdı bu konuda yine sinirlenip ağladığım bi günü hatırlıyorum ama yine aynı yine aynı tek söylediği şey bir gün değişeceğim ama benim artık inancım kalmadı

Bende seni çok iyi anlıyorum o yüzden söylüyorum. Nişanlıyken burun ameliyatı oldum yan yatamıyordum o kadar sinirlendirdi ki ağlayıp uyumuşum gözyaşlarım kulaklarıma akıp kulak iltihabı yaptı. Sonra özür diledi falan ama geçti yani önemi kalmadı. Zaten nişanlılık evlilik öncesi tanıyıp anlaşıyor musun diye bakacağın bir dönem. O yüzden eğer değersiz hissediyorsan bitir, yoksa evlendikten sorma daha kötü oluyor

nasıl bitireceğimi bilmiyorum sevmek sanki beni aptal birisine dönüştürdü bitirmek istiyor muyum onu bile bilmiyorum bunca şey yaşandı ama elimden bişe gelmiyor ya da ben harekete geçmek istemiyorum nasıl bu kadar canım olabiliyorum anlamıyorum doğru kişi sanmıştım

Şimdi sakinleş kafanı topla sonrada bir düşün.. senin defalarca yapma dediğin şeyleri yapıp sana sinir krizi geçirtti mi ve sonra sanki ilk defa yapmış gibi bilmiyormuş gibi özür dileyip haklısın dedi mi?
Başka şeylerin hıncını senden çıkardı mı?
Ailesine karşı seni koruyor mu?
Sen “gel şuraya gidelim gezelim” dediğinde “çok yorgunum başka zaman gideriz” diye oyalayıp öyle unutuyor ama arkadaşları çağırınca koşa koşa her yere gidiyor mu?
Sana hiç vakit ayırmazken senin dışına her şeye ve herkese ayırıyor mu?
Sen söylemeden hiç hediye alıyor mu ya da sürpriz yapıp bir yere götürüyor mu?
Ne seversin ne sevmezsin biliyor mu?

peki sen napıcaksın

Benim çocuğum var, ailem arkamda durmaz o yüzden bebeğimi bırakıp işime de devam edemem mecbur böyle devam edicem. Eğer bebek olmasaydı kesinlikle boşanırdım ama bebek olunca ger şey değişiyor. Ben artık takmıyorum. Şuraya gezmeye gidelim bu mekana gidelim demiyorum, girmek istediğim yerlere o yokken çocuğumla gidiyorum yollarda rezil olsam bile ama onunla gitmiyorum. Bu yemek güzel yapayım yiyelim demiyorum kendime yapıyorum ona da onun yediği yemeklerden birini yapıyorum. Eskisi gibi peşine düşüp aramıyorum hesap sormuyorum, isterse başkasına gitsin umurumda değil. Yaptıklarıyla soğuttu beni.

böyle nereye kadar gider ki hayat resmen zehir oluyor keşke evliliğin bi deneme sürümü olsaydı

İşte deneme sürümü nişanlılık oluyor. Sana nişanlılık döneminde nasıl davranıyorsa emin ol evlilikte de aynı davranıyor hatta daha kötüsünü yapıyor