Hayatta hiç ıyilik görmedim lan? siz?

Aile evinde çocukken mutlu olurum sanmıştım üvey babam taciz etti. Annem öldü. Erkek kardeşimin umrumda bile olmadım.

Akrabalarım hep hinlik peşinde beni posta güvercini olarak kullandılar. Seviyormuş gibi yaptılar.

Lisede bi tane dostum dediğim vardı ona liseden sonra erkek arkadaşıma çıplak resim attım dedim bana o. spu dedi kavga ettik küstük.

Sevgilim oldu bi tane kardeşim umursamadı bile taciz edilmemi sadece kız gibi ilgi ve şefkat istedi sana aşığım dedi ama ayıptır söylemesi pipisi bile kalkmıyodu.

Bi tane daha oldu o da umursamadı sadece üzüldüm dedi ama çok kırıcı bi tipti. Sevmedi beni.

Üniversiteye gittim ş. refsiz erkek hoca beni bakışıyla taciz etti yavşadı.

Çok sevdiğim bi abi vardı ama benimle değil ilgilenmek umursamadı bile. Gitti s. alak kızın tekiyle ilgilendi durdu.

Tek bir kız dostum olmadı hayatta. Oldu da kısa süreli oldu. Sonra hemen küstük.

Şu hayatta güzel bişey yaşamadım yani fazla :D hatta hiç diyebilirim.

Sevgililerimden hem ciddiyet hem de duygusallık göremedim.

Hep kendilerine yonttular herşeyi.

Şanssızım anasını satayım hayata bak nndnfnfnf