Mecburiyetlikten ?

Hayatımda doğru secim yapamamisim ne yazikki öyle zannetmisim uzun olucak yazdığım ama ozetten gecicem. İlk evliligimi yaptigimda dogru karar diye zannettigim onca seyler ini öğrenmem tabi evlendikten sonra ve bana yapılan şiddet vs herseyini çekmem nedensizce bana bunlari yapması ve ben bunu sikayet ettigimde kanıtlı bir sekilde evet ben bu kisiye bunu yaptım diyerek inkar etmeyen biriydi ve zar zor kurtulup bosandim. Bosandiktan Aradan 6 yıl geçtikten sonra karsima birisi cikmasi çıktıktan sonra üç yıl sevgililik bir surecimiz oldu ve illaki sorunlar oluyordu ama ilk esimdeki gibi sorunlar asla degildi küçük sorunlar.. iyi geliyordu öncelik le bana herşeyden önce. Nisan vs derken bir kaç ay sonra nikah olduktan sonra ailesinin beni istememesi oldu çünkü evlilik başımdan gectigi için bilmiyorlardi ben istiyerek bitirmemistim sorunlarimdan dolayi bosandigimi aslında nereden basladigimi bile anlayamiyorum neyse bir iki yildir şu an evliyiz evlilik olduktan çocuk olduktan sonra bambaşka birisi cikti karsima resmen beni anlamayan her konuşmam dan farklı yone ceken bana zarar vermekle alakalı tehtitler savuran yine bir eş tek sorunum küçük bir bebeğimin olmasıydı onu birakamam ailem desen beni anlamayan her sorunumu anlattigimda şu an ki yanıma gelmeyen gelse bile sürdür diyen bir ailem var... & . Beni istemediğini belirtip eşim ailesinin yanında tartismamizda her lafı soyleyip küçük düşüren beni eşim ben kalkıp gitmek isteyince beni birakmiyor. Ve bu tür davranislar her defasında olduğu için insanın psikolejisini denilen seyler kalmiyor. Evet çıkıp gitmem gerek ama çocuk olduğundan ve ailem busekilde oldugundsn dolayı gidemiyorum birakamiyorum esimi istedigimden değil mecburiyetlikten beni yoran üzen şey keşke kaldirilmicak hatalarım olsa yaşansa bana yapsa bu seyleri haketmedigim şeyleri yaşamam doğruları söylediğim halde beni anlamadan dinlemeden kötü kötü konusmalari beni haksız duruma cikarmasi sevgimi asla yok sadece mecburiyetlikten..