İnsan kıymet verdiğine zaman ayırmalıdır. Yine insan aynı yolda yürüdüğü insanla devam etmelidir.
Hiç kimse başkasının zamanını çalmaya hakkı yok. İster değer verin ya da vermeyin ama değer veriyormuş gibi yapmayın. Bir gönülü harap etmek ona bu dünyayı zindan kuyusuna çevirir. O yüzden mesafenizi ona göre belirleyin. Gönül işi bunlar oyuncağa benzemez.
Tam olarak yaşadığım durum. O kadar çıkmazın içindeyim ki onu üzmekte istemiyorum kaybetmekte istemiyorum seviyorumda. Ama asla aşık olamıyorum. Çekim var aramızda, ilgi, alaka, güzel sözcükler, 2-3 aydır devam ediyoruz. Lakin bende taşlar tam oturmadı ve aşık olamadığımı fark ettim. Bunu ona söylemeye o kadar çekiniyorum ki. O bana deli gibi aşık ölüyor benim için. Benim hislerim için aynı şeyi söylemek güç. Gerçekten o kadar acı çekiyorum ki bazen, ağlayarak son buluyor gecelerim. Sevmek farklı aşık olmak çok farklı hislermiş. Bu kadar fark olacağını tahmin etmemiştim. İşin özeti mantıkla ilerlerseniz böyle bir ilişkide acı çeken taraf siz olmazsınız. İlişkilerde hep fazla seven taraf çok üzülür. Bu konuda şanslıyız. Vicdan meselesine gelirsek çok kötü bir his. O kadar kötü ki uykularınız bile haram olabilir.
Şu hayatta bir şeyi öğrendiysem eğer çok seven değil, sevilen olmak en güzeli. Sıfır hisle tabiki olmaz ama bir erkeğin çok sevmesi, kadının az sevmesine eşittir gözümde.
Hiç başlamam bile, uyum ok ama hani aşk yolunda bir şeyler hissediyor olmam lazım. Onu görünce heyecanlanmam, yokluğunda özlemem, her sözüne hareketine erimem lazım