Öğrendiğimiz yalanı nasil sindirmek?

Konuya giriyorum. Bugün çok ilginç bir gündü. Neyse onu geçtim, ex'imle görüştüm. Ona karşı duygum yok, arkadaş olacağımızı sandım. Kendisi 55 yaşinda bende 27 yaşındayım (yargı almak istemiyorum yaş farkıyla alakalı). Bu sıralar, bildiğiniz gibi oruç ayı ve Allah hep bana işaretler gönderiyor hep birşeylerle sınıyor, riskli durumlardan kurtariyor, hatalarimi gösteriyor veya insanların gerçek yüzlerini gösteriyor. Neyse, arabadayken biri aradı "baba ekmek alırmısın" dedikten sonra ben duraksadım. Çok kez çocuklarin var mi diye sordum çünkü içlerime birşeyler doğuyordu hep hayir diyordu. Ilk başlardazaten yaşiyla alakali yalan söylemişti. "Evet kizim" dedi ve hiç bir özür dilemedi "ne var kizim varsa" dedi. Bunu zor sindirdim. Çünkü bir kez daha enayi olduğumu fark ettim.

Artik güvenimi hemen vermiyorum insanlara. Ama bazen güler yüzlüyüm ve insanlar dürüstlüğümü ve açik sözlülüğümü sezebiliyorlar. Buda benim artik mesafeli olmama sebep veriyor veya kırılmama... neyse, bu şeylerle nasil başa çikabilirim? Insanın onuru kiriliyor...