Sevgilimi çok seviyorum fakat aklımda oldurtamadığım şeyler var ve bir türlü “o kişi” olduğunu hissedemiyorum napmalıyım?

İlişkimiz çok gelgitli sürekli tartışmalar yaşanan bir ilişki. İkimizinde ailesi haberdar ve onun ailesi beni çok seviyorken benim ailem onu pek beğenmiyor. Kendisi 2yıllık bir bölüm mezunu ben ise lisans okuyorum ve devamında yüksek lisanstan ilerlemek istiyorum. Sevgilim okulum biter bitmez evlenelim istiyor hatta bunun için askerliğini 1yıl yazdı (orada pra biriktirirmiş geldğindr hemen evlenebilirmişiz) fakat sevgilimin aşırı asabi bir yönü var hiçbir kavgamızda ben ağlamadan, gerçekten kahrolacak hale gelmeden yumuşamıyor bile. Etrafımda ki tüm erkekleri kıskanıyor herhangi bir arkadaşımın masama oturması, okulda bana selam vermesi bile bana günü zehir etmesi için bir sebep oluyor. Normalde okulda aktif birisiyim, kulüp başkanıyım, bölüm başkanının asistanlığını yapıyorum, okuldaki çoğu bölümden tanıdıklarım var fakat ilişkiye başladığımdan beri kendimi asosyalleşmiş hissediyorum. Baktığım zaman ilişkiyi bitirmem gerektğini görebiliyor fakat bunu yapmak istemiyorum. Rahatsız olduğum özellikleri değiştirebileceğine inanmak istiyorum. Sizce sevgilim bu davranışlarını değiştirebilir mi? Ne onunla bir gelecek hayal edebiliyorum ne onsuz… sevgilim benden 1-2cm daha kısa normalde hep topuklu giyen biriyim ve aramızdaki boy durumunu sıkıntı etmiyorum fakat o bunu kafasına çok takıyor boyu biilr bu kadar dert ederken ilerde ben statü olarak ondan daha iyi bir mesleğe sahip olsam bunuda dert edip beni çalışmamaya zorlar mı? Kızlar annelerinin kaderini yaşarmış ben babam gibi biriyle evlenmek istemiyorum ve sevgilime baktığımda babamı görüyorum ama ondan asla kopamıyorum. Her kavgada özür dileyen barışmak için adım atan, ilk yumuşayan ben oluyorum. Kısacası kalp mi akıl mı?