Babasına satırlarca küfür yazsam, içim yine soğumayacak?

İlk defa böyle bir şeyi kabul ettim. Annem birisi var, sadece bir kez konuş, öyle karar ver diye başımın etini yedi. Bende tamam bir konuşurum, olmazsa kabul etmem dedim. Ailesini aradı annem, fotoğrafımı attı çocuğa göstersinler diye. Onlarda bizi atacaktı. Ailesini aradığı sırada çocuğun babası bizim oğlan evliliğe ikna olmuyor ama bir sorayım, belki kısmeti odur dedi. Şok geçirdim. Çocuk istemiyorsa ne diye kız arıyoruz diye haber salarsınız? Ertesi günde babası evliliğe ikna edemiyoruz diye haber gönderdi. Sanki oğluyla tanışmaya ölüp bitiyorum gibi bir hava yarattı. Kendimi felaket küçük duruma düşmüş hissediyorum. Gururum kırıldı. Babasına ağır bir laf söylemek istiyorum. Niye böyle gurur kırıcı, aşağılık bir tavra bürünür ki bir insan?