Yakın arkadaşınızdan hoşlanıprken bizden olmaz diyip duygularınızı bastırdığınız oldu mu?

Kesinlikle bozmaya değecek bir aşk değil. Bazı değerlerim benim için aşktan önde gelir. Arkadaş çevrem gibi... ama sürekli onunla takılıp konuşmak çok keyif veriyor ve mutlu oluyorum o yazınca. Yarın beraber bir şeyler yapacağız oyun oynayıp laflarız. Sonrasında ben hiç yazmamayı düşünüyorum mecbur kalmadıkça konuşmayacağım kendisiyle. Bunun için uğraşacağım en azından.

Acaba gerçekten aşık mısın yoksa değerlerin cidden aşkın ötesinde mi? Yanlış anlama bunu anlamadığım için soruyorum, aşk biraz çılgın bir duygudur ya. Ama biliyor musun en iyisini yapıyorsun, nasıl yapıyorsun bilmiyorum ama değerlerini önde tutabilmen her insanın yapabileceği bir şey değildir, güçlü bir karakter gerektirir ve ne yazık ki güçlü karakterler genelde tutkularını içlerinde yaşatmak, sessiz sedasız bir şekilde öldürmek zorundadır. Nasıl yapıyorsun? Aşk senin için ne demek?

Benim de kafam çok karışık. Aşık mıyım yoksa 2 sene de olsa hala basit bir hoşlantı mı? Bilmiyorum... Ama kendime sorduğumda net bi şekilde değerlerimin önde olduğunu hissediyorum. Yani eğer yakın arkadaşım işin içinde olmasa ve eğer değecek bir aşk olsa çoktan açılırdım kendisine. Ama ne değecek bir aşk ne de benim değerlerime değecek bir durum... Arkadaşımı böyle bi konuda üzmem kaybetmem. Hem de benim arkamdan söylenecek neler olacak kim bilir. Bunlar benim için önemli detaylar. Aşkımdan ölsem bile yine de açılmam kendisine buna eminim

Ve evet bu durumu hiç bir arkadaşıma anlatamıyorum. Burası hariç. Sessiz sedasız bir şekilde içimde bitirmek zorundayım bu işi

Ek olarak: Kolay bir durum değil benim için. Çok tribe girdiğim anlar oldu. Zaman zaman yazdığım düz mesajlara bile cevap alamamak beni etkiliyordu tribe sokuyordu. Yaptıklarını inceleyip acaba niye benimle bunları yapmıyor diye saçma sapan sorgulama triplerine giriyordum. Zaman zaman ağlama krizleri zaman zaman hissizlik, saatlerce uyuyamamak... Zaman zaman hala aynı duyguları yaşıyorum ama eskisi kadar güçlü değil. En azından uyuyabilecek kıvamda olabiliyorum

Ahh ah sen iyi bir arkadaşsın, kalbini kime kaptıracağını seçemiyorsun sonuçta değil mi? Ama bir şey daha merak ediyorum, bazı aşklar vardır ve hani seni sürüklesin istersin, hangi kıyıya çarpacağını bile umursamamak istersin. Öyle bir alıp götürür ki hislerinin derinliğinde boğulduğunu, tek nefes kaynağının iki dudağın arasında saklı kaldığını düşünürsün, öyle şeyler hissettirir ki hayatın farklı bir atmosfer olur çıkar, bunları hissetmiyorsan büyük fedakarlıklarda bulunmaman normal, belki de dostluk ilişkileri çok daha yükseklerdedir, hem de atlamayı göze alamayacağın kadar. Göz göre göre hata yapmaktansa hiçbir şey yapmaman daha iyi ♥ Yine de sırf iyi insan olmak adı altına ileride pişman olacağın şeyler yapmamanı da tavsiye ederim, bir insanın mantığı ve duygularının arasında kaldığı o an burasıdır, Alice'nin tavşanından önemli bir söz; "Bir insan ne yapacağını bilmiyorsa nereye gittiğinin de önemi yoktur." Ne yapacağını bilsen bile bunlar sana dayatılan şeyler olmasın, kim olmak istediğinle değil kim olduğunla ilgili olsun.

Bu yorumu okurken gözlerim dolmadı değil yalan olmasın. Kafamdaki düşünceleri size anlatsam bitiremem... Neler çektiğimi ne kadar uykusuz kaldığımı... Ama yapamıyorum aşktan daha değerli şeyler olduğunu farkettim hep. En ağır duygusal ruh halinde bile olsam mantıklı olmak istedim her zaman. Güçlü bir mental istedim hep. Çok acı çeke çeke bu mentale sahip olmaya çalışıyorum. Ya da kendime çok fazla yükleniyorum bilmiyorum. Gerçekten hala nasıl yapacağıma dair bir fikrim yok ama sanırım en iyi yol hayatımda birinin olması...

Mesaj göndermek istedim gönderemezsiniz diyor... Özelden konuşabilir miyiz biraz?