Eşinizi seviyorsunuz ama ailesi sizi özgürlükten mahkum birakiyor fırına bile gitmeni istemiyor sırf seviyorum diye sabredermiydin?

Tabii ki de mantıklı olanı seçerdim. Bu kadarı çok fazla. Siz evlenecek yaşta ve olgunluktasınız. Bir adamla evleniyor oluşunuz onun sizin sahibiniz olduğu anlamına asla gelmiyor ki. Siz hâlâ bir birey, bir insansınız. Bu kadar basit ve tartışmaya kapalı bir konudan bile ailecek olay çıkartıyorlarsa ileride zaman geçtikçe daha neler neler olur, hiç düşündünüz mü? Ayrıca eşinizle ikiniz arasındaki basit bir mevzuya ailesinin dahil olması da ayrı bir cahillik. Klasik oğullarını padişah olarak gören aile tipi. Bunlar her mevzuya dahil olup, kalabalık şekilde sizin üzerinize giderek manipülasyonlarla kendinizi kötü hissettirir ve isteklerini dayatırlar. Eninde sonunda da onların istediği olur. Hep alttan alan, boyun eğen siz olursunuz. Bu ileride sizin kendinize olan saygınızı, sevginizi de kaybettirir. Mutlu olmayı unutursunuz. Şu an bu tek bir olay ve atlatırsak geçer gibi görüyorsunuz ama her mevzuda yaşayacaksınız bunu. Hadi ailesi böyle konuşsa bile eşiniz aklı başında bir şekilde savunmalı sizi. Fırına yanında kocan olmadan gidemezsin gibi saçma bir cümle olabilir mi? Kaçıncı yüzyılda yaşıyoruz? Ayrıca bunun güvenle de bir alakası yok. Siz ona nasıl güveniyorsanız aynı güveni o da göstermeli. Kadın ve erkek eşittir, siz ona fırına dahi inme diyor musunuz? Kimse kimsenin aklıyla dalga geçmesin, güvenle sapkınlığı ayırt edecek olgunluktayız. Bu başka bir şey. İleride işin içine yıllar, alışkanlıklar, çoluk çocuk girdi derken mutsuz olsanız da ayrılamazsınız. Gözünüzde büyür ayrılmak, aileler işin içine girer yapma etme kızım derken, en baştan bir hayat kurma fikri de size yorucu gelir. Alışkanlıklarınız izin vermez. Şartlar izin vermez. Çocuk da işin içine girerse her şey daha da zorlaşır. Kurtulamadığınız bir zindan gibi gelir size her şey. Bu sizin hayatınız. İyi düşünün, kendinize değer verin. Mantıklı karar alın. Sevgi bu değil. Kendinize yazık etmeyin.