Sevgi neydi? Sevginiz için emek verdiniz mi?

alandır diyorlar sevgiye sonra seviyorlar, sevginin gerçekliğini onlarda biliyorlar, söylesenize bana sevgi nedir? soruyorum, sevmeyi biliyor, ama sevgiyi bilmiyorlar, sevgi kalpten gelendir dilden değil, sevginin hürmetine baş eğ, eğil, herkes sevebilir ama bunu unutma, benim sevgim onlarınki gibi değil...

Sahi sevgi neydi? Niye bu kadar kıymetli hayatımızda? Hiç düşündünüz mü? Bide şu açıdan bakın derim; sevginin olmadığı yerde sevgiyi bulabilmek için yaşanılan duygular hep olumsuzdur. Sevgisizlik öfke, hayal kırıklığı, endişe, kaygı aslına bakarsanız olumsuz tüm duyguların temelinde yatan bir duygudur. Peki biz hayatımızda duygularımıza dair birçok şeyi nereden öğreniriz? ailemiz ya da bize bakım veren kişilerden. Sevgi net bir duygudur bana göre. Gösterilmediği sürece anlaşılmaz ve eğer siz karşınızdaki insanın sizin sevginizi hissedip hissetmediğine odaklanmazsanız sadece kendinizi kandırırsınız sevgi gösteriyorum diye. Velilerin bir çoğundan duyduğum; “hocam ben seviyorum ama içimden, peki ya bunu belli edersek şımarırsa, ben onu seviyorum ki sadece başarılı olsun ya da iyi bi yerlere gelsin istiyorum…” daha çoğaltabileceğim bir sürü örnek. Sevgi dili evrenseldir. Sevgiyi ektiğin yerde sevgi büyür.

Sevgi ne olursa olsun o insanın yanında olmaktır her koşulda…. Sevmeyenler zaten vazgeçiyor. Geri dönen de oluyor ama tıpkı Asya’nın olduğu gibi bıraktıkları gibi kalmıyor o kişi. Bi bardak soğuk su ikram etmek gerekir 😄