Çözemiyorum, neden böyle oluyor?

önerim ise şu sırf ilişki yapmak için yapma biraz bekle karşına öyle bir insan çıkar ki seni ciddi bir ilişkiye kadar sürükler bu olaylar bugün canım kahve çekti kahve alırıma benzemez

fakat benim beklentiler yüzünden sonum evde kalmak gibi bir şey😂

aynı düşünüyoruz benimde hiçbir şeye karşı özellikle "ilişki konuları" hevesim hiç kalmadı olmasada olur kafasıyla bakıyorm

içimde heves kıpırtı olmayan bir şeye de kalkışma isteği yok

boşu boşuna karşımdakine umut vermiş oluyorm

her ne kadar karşımdaki insanlara ilişki istemiyorum ama öyle konuşursak konuşalım dersem diyiyim onların inatla ilişki gözüyle baktığını görüyorm ve boşu boşuna ah ta almak istemiyorm

karşındakinin beklentide olduğunu anlamak epey can sıkıcı bir durum

umarım umduğumuzu buluruz ne diyiyim

olmasada olur çokta tınlamamak gerekir hayırlısı değilse hiç gerek yok zaten

ne yazık ki çoğu erkek cinsellik gözüyle baktığı için hiç ilişki işine girmek istemiyorm bilmem sende aynı mı uzun bir süre yalnız kalınca, yalnızlığımdan keyif alıyorm ben

kalbi atan varda onlara benim kalbim atmıyor onu napıcaz

e işte o yüzden tek kalıcak mışım gibi geliyor

mesela biri çıkıyor karşıma ama bir şey yapıyorum eğer o kişi benim için doğruysa bile kendi çabamla uzaklaştırabiliyordum

sevgiyi kabul etmiyorm

özgüven eksikliği değil aslında

fiziki olarak vs öyle yetersiz görmüyorm kendimi aksine egoluyum bu konuda fakat güzellik göreceli bir şey ve birden fazla kişi var böyle

karşımdaki insana güvenmiyorm nasıl olsa başkasına gözü kayar diyorm uzaklastırmaya calısıyorm kendimden

söylediği onca güzel sözler benim için yaptıgı şeyleri bir rafa kaldırıyorm bildiğin git uzak dur benden diyorm

nedeni ise sevmekten korkuyorum bağlanmak istemiyorm cünkü biliyorm ki üzülcem o yuzden uzak tutuyorm

aşk maşk saçma geliyor

en son birini çok sevdim hatta 3 ay önce bu olay olmustur fakat beni istemedi cok problemliymisim ve gereksiz yere onu hem itip kaos yarattığım için beni istemedi haklı olarak

onca kaosum onu kaybetmemek için di aslında ve hiçbir zaman da ona karşı duydugum sevgiyi de kendisi kabul etmek istemedi şu an ben veya sen nasıl birini hayatına almak istemiyorsan oda istemiyordu

en son oda bana dediki sen doğru olabilirsin ama yanlış zamanlar çok yanlış bir zamanda karşılaştık ve göz yaşlarımı tutamadım o an

ağlamaya başladım direkt normalde asla birinin karşısında ağlamam ama o an dayanamadım cünkü 1 2 yıldır bekledim belki döner belki gelir gibisine

içimde ukte kalıcaksın dedim oda dediki bu hayatta hiçbir şey istediğimiz gibi gitmez zaten ama emin ol geçer

ve o zamandan sonra buz gibi soğudum aniden

ve karşıma bu kısa zamanda çok kişi cıktı ama artık bende onun gibi kimseyi istemiyorm ona benzedim

daha öncesinde senide kendime benzettim gibi hissediyorm dedi ve gülmüstü o an ciddiye pek alamadım ama şu an anlıyorm ki gerçekten benzemisim

ister istemez gözüm arıyor evet

ama olmayacağımızı biliyorum

ama çıkıp karşıma kendisi istese bir şeyler ben yine dönmem, her şey zamanında güzeldir

akıttığı göz yaşlarımı unutamam

hadi kendimden emin olamasam bile onun bana dönmeyeceğinden bir ilişki istemeyeceğinden çok eminim

bilmediğin çok şey var ve insan yerine koymadı beni bence