Evlenmeyen kadın?

ya hassasiyetinizi yaşanılanlara bağlı olarak gerçekten anlıyorum anlamaya çalışıyorum hak veriyorum ama bir kişinin yaptıklarını, ettiğinin faturasını başta kendinize olmak üzere ayrıyeten bir başkasının da ihtimalini yoksayarak ona da keserseniz olmaz yani. sonuçta kendi duygu durumunuzu yoksayıyorsunuz hayatın biraz olan hatta biraz değil akışına ters olan bir hareket gibi yaptığınız. gidip de herhangi biri demiyorum tabiki burada mutluluk çok önemli ama karşılıklı iyi durumda olduğunuz/olabileceğiniz biriyle ölçücülüğünüzü gözlemciliğinizi de hatta tecrübenizi de kullanarak iyi bir yaşam/gelecek/hayatın devamını kurabilirsiniz gibi geliyor.

Evlenmek zorunda değilsin tabikide ama toplumda evlenmeyenlere iyi gözle bakmadıkları aşikâr özellikle evlenmeyen bekar olan kadınlara kesin daha önce geçmişi olmuştur bekareti yoktur gibi saçma sapan zihniyetli insanlar var. Onlara hiç aldırış etme. Bak bende geçmişindeki insan yüzünden artık güvenim bitti olmuyor bu devirde kimseyle ömürlük ilişki yapamazsın çünkü herkesin bir derdi talebi farklı karakteri var iyi olursan iyi niyetini suistimal ediyorlar kötü olursan adın çıkıyor. Ahlakın bozuk olduğu toplumda yalnızlık şifadır. Ben hep bunu savundum umarım pişman da olmam çünkü evlenilecek insan kalmadı artık. Zaten Kuran'da da geçiyor ayeti var evlenemeyenler iffetini korusun diye bir ayet var bu illa maddi olacak diye bişey yok manevi olarak dengimizi bulamıyoruz. Tek istediğimiz evet doğru düzgün aldatmayacak insan ama biz kendimize ne kadar güveniyoruz bu soruyu sorarken? Misal ben asla aldatmam diyorsun büyük konuşuyorsun iş yerindeyken göz göze geldiğin bi çocuğa kaptırıyorsun kendini resmen göz kapaklarına bilinçaltına işliyor. Ama iffetini korursan hayatındaki insana zaten ihanet etmezsin herkesle arana mesafeni çizgiyi çekersin. Şu devirde iffetsiz o kadar çok insan var ki edepsizliği kafasında meşrulaştırmış utanmaz insanlarla dolu. Güvensizliğin vücut bulmuş hali bu devirde yalnızlığın verdiği o melankolik hislerle baş etmemiz gerek.