İlişkide yorulmak?

Ben artık yoruldum. Buraya biraz anlatacağım vakti olan okur ve yorumunu yapar umarım. Çıkış yolu bulamıyorum ve ben çok doldum artık. Bir yıldır bir ilişkim var benim. Sosyal medyadan tanıştık. O bana yazdı. İlk zamanlar çok iyiydik. Yeni bir heyecana atıldım, ilk sevgilim benim zaten o. İlk ay görüntülü konuşmalar yaşandı hep yanımda gibiydi benim. Uzak mesafe olmasına rağmen ben hiç hissetmiyordum bunu. Sonra okulu başladı. Benimde aynı şekilde. Yazın olduğu gibi çok vakit geçiremedik, meşguliyetimiz olduğu için. Ama yinede ihmal etmedik birbirimizi. Yazışıyorduk. Ama kendisi instagram kullanmıyordu. Banada twitter üzerinden yazmıştı zaten oradan whatsappa geçtik.

Çevresindeki arkadaşlarını ben bir yıldır sadece isimleriyle biliyorum. Ne konuşmuşluşum var, ne de bir instagram adresleri.

Annesi, babası ablası.. ailesi bemi tanıyor hep öyle anlattı bana. Hatta çok seviyor annesi beni (sevgilimin telefonu üzerinden konuşmuştuk Mesaj olarak.) ablasıyla telefonda konuştum o da sadece birkaç kez. O da yine sevgilimin telefonundan.

Hiçbir arkadaşını ben bilmiyorum. Hiçbiri bana kendi kişiseli üzerinden yazmıyor. Sadece isimleri var hepsinin.. annesi ablası arkadaşlar…

Girdiği çevre nasıl bilmiyorum.
Görüntülü konuşmalarımız kesildi, normal aramalar bile kesildi. On aydır bu durum böyle. Hep yanına geleceğim, seni çok özledim dedi. Bir kere bile görüşmedik, sesini aylardır duymuyorum. Bir bahaneye sığınıyor sürekli. Artık benim içimde ona karşı güven kalmadı, ona inanmıyorum, güvenmiyorum ama seviyorum. Ya da imkansız oluşunun bir etkisi veya alışkanlığı var üzerimde. Doğum gününde geleceğim dedi 4 ay önce gelmedi. Yine özel bir günümde gelecekti, gelemdi. Benim için mesafeleein önemş yok ama yaptığı şeyler benim canımı yakıtor, verdiği ümitler.

Tartışıyoruz sürekli sudan sebeplerden. Ben bu ara iyi değilim bir ameliyat geçirdim iki hafta önce. Yanıma yşne gelmedi. En çok desteğe ihtiyacım olduğu zaman o yine telefondaydı. Hep telefonda, mesajda. Sesini bile duymuyorum.

"Beni çok değersiz hissettiriyorsun"

"Yeter artık, hiç ilgin yok."

"Hiç aklına gelmiyorum, beni düşünmüyorsun."

Bana böyle cümleler kuruyor ve ben artık çok yoruldum ve kalbim acıyor. Ama onu seviyor olmam daha çok acıtıyor artık benim canımı. Hep aklımda ya beni kimse sevmezse sorusunu soruyorum. Çümkü o benim ilk sevgilim ve alıştım ona. Ama kafamda tartıp biçtiğimde ne kadar yorulduğumuda görüyorum. Ben aylardır uyuyamıyorum ve yürütemşyorum.