Fakir olmasına fakir ama gururlu olmasını beklemem yanlış mı?

arkadaşlar biraz uzun olacak ama içimi dökmem lazım bana hak verenleriniz eleştirenleriniz olacaktır hepsini dinlemeye açığım zira ben mi abartıyorum yoksa haklı mıyım çıkmazdayım şu an. yaşım 35 ailem evlenmemi istiyor ki ben de düşünüyorum. 6 aydır ciddi görüştüğüm biri var maddi durumunun iyi olmadığının farkındayım bazen kendisiyle veya ailesiyle ilgili bir şeyler anlatırken satır aralarından da okuyabiliyorum durumlarını fakat asla dert etmedim bunu benim ve ailemin maddi durumu iyi ama ailemi tanımadığından varlıklı olduğumuzu bilmiyor sadece tahmin ediyor olabilir o da hiç maddiyattan bahsetmediğimden yoksa gösterişli giyinip süslenmiyorum, arabam yok, pahalı yerlere gitmiyorum vs. geçenlerde bir olay oldu ağzımdan öylesine çıktı şuraya gitsek dedim benden bekler gibi konuştu, şu an durumum uygun değil, buna ayıracak bütçem yok da diyebilirdi o zaman ben karşılamayı teklif ederdim zaten ama böyle açıkça benden bekler gibi konuşması beni ondan soğuttu haksız mıyım yoksa fakir olmak ayıp değil yeter ki asalak gibi görünür müyüm diye düşünmeden hareket etmesin insanlar istiyorum. elinden geleni yapsın, yoksa yok desin ben onun çabalarını zaten karşılıksız bırakmazdım ama böyle olunca kendimi kullandıracakmışım gibi hissediyorum karşımdakinden soğuyorum haksız mıyım yerimde siz olsanız ne hissederdiniz?