Seni asla bırakmam diyen birine inanır mısınız?

- Bir sorun mu var?
- Nereye bakıyorsunuz?
- Beyefendi bana neden gözlerinizi dikip kaldınız, orada mısınız, hey?

Hani az önce aynanın karşısına geçtiniz ve telefonunuzla kendi fotoğrafınızı çekerken yüzünüzü kapatmak istediniz ya, işte tam da ona benzediniz.
Onun da sizin gibi güzel gözleri vardı. Bir bakışıyla 40 yıl hatır bırakabilecek güzel gözleri.
Sizin gibi durur , sizin gibi bakardı aynaya. Ve onun da sizin gibi uzun saçları vardı , siyah ve uzun saçları.
Her duştan çıktığında ben kurulamak ve ben taramak isterdim onları. Belki de hasta olmasın diye korkardım.
Aslında biliyor musunuz ikimiz de birbirimizin hayatından çıkamazdık. Ama asla bir araya da gelemedik.
Yine de dünyanın en güzel tarafı onunla denk gelmemizdi.
Ve bir de gülümsediniz ya , yine tıpkı ona benzediniz. O da çok güzel gülümser, her gülümsemesiyle ömrüme ömür katardı.
Bir yanınız da hırçın geldi bana , o da öyleydi. Elde avuçta durmaz , yaramazlık yapan çocuklar gibi kızdırmak isterdi beni.
Şimdi nerede ve ne yapıyordur kim bilir. Üşüyor mudur elleri , acıkıyor mudur , yemeklerini düzenli yiyor mudur bilmiyorum.
Belki bir gün ikimiz de pişman oluruz. O gelmediği için , ben ise onu çok özlediğim için.

-Beyefendi orada mısınız , neden bakıyorsunuz bana?
-İyi misiniz. Neden bu kadar dikkatli bakıyorsunuz?
-Hey , beyefendi...


Şey çok özür dilerim dalmışım. Ben sizi birine benzettim sandım. İyi günler hanımefendi...

Kısa ama komik bir hikaye genelde buna çok gülerim😃 o beni bırakmasa bile ben bırakabilirim. İnsanlar tahammül sınırını daima zorlarlar anlayış nezaket ya da hoşgörü ne gösterirsen göster bazen kod bozuktur anlamaz o nedenle böyle iddialı sözlere gerek yok.

Hayır tabi ki de bu saatten sonra hayatta inanmam ben.. çünkü kimse kimseyi gerçekten sevmiyor en çok da böyle bırakmam diyenler bırakıyor zaten