Gerçekten çok etkilendiğiniz aşık olduğunuz, onun da sizi çok sevdiği ama evli çıkmış birinden vazgece (bili) r miydiniz?

Nasıl devam edebilirsin ki?

Acitacagini bile bile devam etmek aptalca olmaz mıydı?

Gerçekten hep doğru, etik olan neyse onu yaptım hayatım boyunca. Hayatımda ilk kez böyle bir şey başıma geldi. Ve duygularım çok ağır basıyor. Ama vazgeçmek zorundayım. Çünkü çocuğu da var. Kimsenin mutsuzluğunun sebebi olmak istemiyorum. Ne kadar zor olsa da bırakmak zorundayım. 🥺

Mutsuz olduğunu görüyorum. Farkındayım. Ama ben buna ortak olamam. Beni içtenlikle sevdiğini görüyorum. Ben de onu çok özlüyorum, seviyorum. Ama nasıl bir çocuğun üzüntüsüne sebep olan bir insan olabilirim? Bunu ona ağlaya ağlaya anlattım. Onu mutlu etmek isterken, masum bir çocuğu da mutsuz edeceğim. Bunu nasıl yapabilir bir insan? 🥺

Haklısın...

Bana sürekli ben senin için yanlış adamım diyip duruyordu. Sen çok iyisin, çok güzelsin, benden daha iyilerini hak ediyorsun. Ben ona karşı hep dürüst, açık oldum. Ama sonra bunu öğrendim. Öğrendikten sonra bırakamadım hemen. Ama yapamıyorum bu vicdan azabıyla. Sürekli aklım onda. Bir çok kadının belki rüyalarını süsleyecek bir adam. Hem duygusal, hem romantik, kibar, sohbeti güzel, eğlenceli, hem iyi bir işi var, hem yakışıklı... Ya gerçekten onunla olmayı, yaşlanmayı çok isterdim... Ama yapamam. O bana gelip ondan bosanicam dese onu bile istemem. 1 haftadır hislerim ve etik düşüncelerim arasında gidip geliyorum. Ne kadar zor da olsa bırakmak zorundayım. Belki bir daha böyle biri karşıma çıkmayacak. Ama yapamam bunu...

Evet. Olamam. Bunun sonu da yok. Çok güzel zamanlarimiz olacak belki. Ama sonu gelmeyen gelgitlerle...

Belki onun yüzünden daha güzel yasayacagim zamanları kaciricam... Bilemiyorum ki... Tek korktuğum, gelecekte gerçekten beni seven birini bulmama rağmen bu yarım kalmış iliskiyi unutamamak...

Evet. Maalesef :((

Bu yüzden bir yanım da diyor ki, bunu bir daha hatırlamamak için ondan soguyana kadar ilişkiyi devam ettirip uzaklaştıktan sonra bırak. Ama bu da çok bencilce. Yapamam ki :(

İyi akşamlar dilerim. Yazarsanız görürüm cevap veririm. Bakalım bu sarmaldan nasıl kurtaricam kendimi... 😐

Günaydın

Kötü...

Sen nasılsın diye sorunca bile ağladım. O kadar acı hissediyorum ki. Yapamıyorum cidden onsuz 🥺

Ona çok ihtiyacım var. Neden biliyor musun? Terapistimle konuştum. Ailemi çıkardım hayatımdan. Çok kötü şeyler yaşadım. Gerçekten çok ağır şeyler yaşadım. Yine de mücadele etmekten hiç vazgeçmedim. Ama içimde o kadar o sevginin eksikliğini hissediyorum ki. O bana çok iyi geldi. Beni öyle güzel sevdiğini hissettim ki. Uzun zamandır kimse bana iyi uyudun mu, yemek yedin mi, gerçekten nasılsın diye bile sormamisti, benim için endiselenmemisti, gozlerimdeki acıyı kimse görmemişti. Kimse neden bu kadar hayatımı işlerle güçlerle doldurmaya çalıştığımı anlamamıştı. Bir tek o. Gözlerime baktı ve beni gördü. Herşeyi o kadar baskaydi ki. Şimdi de onsuz tekrar o eksik insan olmuşum gibi hissediyorum. Sevgisiz, mutsuz, eksik kalmış o eski halime dönmek beni korkutuyor. Ve işte ruhum, vücudum, kalbim onu istiyor. Ama nasıl yapicam bunu ben? İnançlı bir insan değilim ama hayatım boyunca kimsenin hakkını yememek için, herkese iyilik yapmak için, iyi hatırlanmak için çok çabaladım. Ama şimdi bu insanların hakkını yediğini hissediyorum. Ben böyle bir insan değilim ki. Ama yapamıyorum işte. Of gerçekten öyle zor ki...

Çünkü hep hayatım boyunca başkalarının mutluluğunu hep kendi mutlulugumun önüne koydum. Bunu yapamadım. Yine yapamiyorum. Çok bencilce bu. Ama çok acı hissediyorum gerçekten. 27 yaşındayım. Ben hiç böyle bir şey yaşamamıştım. Hiç. Terapistime bunu anlattıktan sonra bana dedi ki gözlerime bakamiyorsunuz. Utaniyorsunuz bunu görebiliyorum. Ama bu sizin suçunuz değil. Siz sadece o sevgiye ihtiyaç duyuyorsunuz dedi. Evet ona ihtiyacım var. Gerçekten çok ihtiyacım var.

Hayatım öyle dolu ki. 3 tane işte çalışıyorum aynı anda. Spor yapıyorum düzenli olarak. Ama yetmiyor işte. İş yerinde, sporda, uykumda, yemek yerken, insanlarla sohbet ederken hep aklımda. Onu unutmak için birini buldum tinder'dan. Seks yaptım. O an bile aklımdaydı. Ve onu daha da çok özledim ondan sonra. Gerçekten o kadar iğrenç bir şey ki şu yaşadığım hisler.

Saplantı değil işte. Sadece o sevgi eksikligi. Travma etkisi. Bu yüzden ona ihtiyaç duyuyorum. Bu aşk değil, sadece o duygulara sarılmak istiyorum, hissettiğim.

Evet. Aslında çok uzun zaman bir iliskiden kaçtım. Hiç ilişkim olmadı. Bağlanma, terkedilme korkusu yaşıyordum. Şimdi böyle bir durumun içindeyim. 2 yıl boyunca ne biriyle sevgili oldum, ne bir ilişki yaşadım. Sadece kendi icime döndüm. Şimdi de böyle işte. Bilmiyorum kafam çok karışık.

yurt dışı

Teşekkür ederim. Denerim.

Sen benim yerimde olsan ne yapardin?

Aynı şeyi o bana söyledi. Hayatına benden daha iyi bir erkek gelir belki, onunla olursun. O zamana kadar beraber olalım. Seni özlüyorum dedi. Benden daha iyi erkekleri hakediyorsun dedi. Bilmiyorum...

Belki de bu hikayenin yarım kalması benim kopamamama sebep oluyordur. Yarım kalan şeyler unutulmuyor biliyorsun. Belki de sonuna kadar, içimdeki bu hisler tukenene kadar devam edersem er ya da geç onu unuturum. Sonra da o hissettiğim sevgi beni iyileştirir. Hakettigim gibi birini hayatıma alabilirim sonra. Belki de bunu yapmalıyım...

Zaten biliyorum, böyle bir adamla bir gelecegim olmuş olsa bile asla güvenemem. Şimdi karısını aldatıyor. Sonra beni de aldatacak. Sıkılınca, tükenince vs.
Onun bende takılı kalmasının sebebi de onun için bir hedef olmam. Çünkü anlattığı, çevresinde bir çok kadın onunla olmak istiyor. Avrupalılar için önemli değil evli vs olması. Ama ben onun peşinde değilim. O benim peşimde su an. Bu yüzden o beni bir heyecan, bir hedef olarak görüyor. Güzel buluyor. Farklı buluyor. Ama ben okay verdikten sonra zamanla başka arayışlara girecek elbet. Bunu görmek zor degil. Belki de o zamana kadar hissettiğim sevginin ve onunlayken hissettiğim o duyguların içinde kalıp kendimi iyileştirmeliyim. Bu bana çok bencilce hissettiriyor. Ama çözüm bulamıyorum. Ben olmasam da hayatında başka kadınlar var bunu biliyorum. Şimdi bana ulaşmak ona tatlı bir heyecan geldiği için başka kadınlara ilgi duymuyor. Ama kendi ağzıyla Play boy olduğunu söyledi. Ama benimle sevgili gibi konuşmak istiyor. Of cidden bu ne be 😅

Bunun farkındayım. Ve ona ciddi ilişki istemediğimi açıkça söyledim. Ama bana gelip senden şöyle hoslaniyorum böyle hoşlanıyorum deyip gününü gecesini anlatıyor. Bana sevgilisi gibi davranıyor. Ona bağlanmak istemediğim için diyorum ki senden böyle bir beklentim gerçekten yok. Beni aramak zorunda değilsin, iletişim kurmak zorunda değilsin, gününü, neler yaşadığını anlatmak zorunda değilsin, ilgilenmek zorunda değilsin. Gerçekten bunlari beklemiyorum senden. Sonra bana diyor ki ama yapmak istiyorum, senden hoşlanıyorum. O da ne istediğini bilmiyor bence. Kafası karışık. Ama bence onun da duygusal boşluğu var. Sadece seks icin buluşan adam üstün körü benimle konuştu goygoy yaptı. Onunla aşırı duygusal ve derin sohbetler içine giriyoruz. Bir de cinsel açlığını giderecek çok kadına sahip olabilir zaten. Öyle bir pozisyonda. Bunu görüyorum. Ama o bendeki duyguları istiyor sanki. Ya hayatımda ilk kez biriyle cidden aşırı duygusal ve romantik bir sevisme yaşadım. Gerçekten duygusal anlamda tatmin olmuş hissettim kendimi. Aramızda çok fazla karsilasilamayacak bir kimya var. Sanki o bizi bağlıyor gibi hissediyorum.