Bazen erkek arkadaşımda kalıyorum ama kalmak için geldiğimde bir daha evime dönmem çok zor oluyor çünkü ne zaman gelsem ben artık?

Evime döneyim dediğimde bir şekilde beni bastırıyor ve dönmeme engel oluyor. Ya sesini yükseltiyor ya hayır gidemezsin diyor ve neden gitmek istediğimi soruyor. Annesi de aynen neden gitmek istiyorsun ki kal burada diyip oğlunu destekliyor. Yalan söylemek istemiyorum bahane üreterek. Ama illa mantıklı bir sebebi olmak zorunda mı? Sadece evime gitmek istiyor olamaz mıyım? İlla bir bahane sunmalı mıyım? Sadece gitmek istiyorum diyip çıkamaz mıyım? Gidiyorum diyip çıksam kaba mı olur? Çünkü kaba davranmışım gibi davranıyorlar. Bu aslında bir manipüle biliyorum ama bir şey yapamıyorum. Sonuçta ben belli bir yaşa gelmiş bir bireyim kendi istediğim şeyleri yaparım. Ama bunu kibar şekilde kavga etmeden dile getirmek istiyorum. Ama bir şekilde cümleye başlarsam kabalaşırım. Daha önce çıkıyorum diyip çıkmaya çalıştım ama sevgilim annesinin evindeki her şeyi kıracak derecede kavgalara dönüştürdü. Evden bir şekilde çıkabilirsem ergen gibi tartışma çıkartıp eve ancak öyle dönebiliyorum. Bu durum beni çok yıpratıyor ve yıprandım lütfen bana bir akıl verin. Kendi bireysellişimi kaybetmiş ve köle gibi hissediyorum. Onlar iki kişi olduğu için herkes bana tuhaf gözle bakıyor çünkü çevrelerine benim kavga çıkartıp oğluna zarar verdiğimi söylüyor annesi muhtemelen. Evdeki eşyaları da benim yüzümden kırdığını.. Hatta evime dönünce kaçtığımı söylüyor. Onlara gittiğimde bana kaçak gelin diyor. Evli bile değiliz. Ve ben sadece sevgilisi olan bi gencim. Bu çocuk yüzünden ailemle aram bozuldu ve kendine bir şekilde bağımlı hale getirdi beni. Bankada ne kadar param varsa biliyordu ve harcattı zar zor günlük işlere giderek ve arkadaşlarım desteğiyle bir ev tuttum. Ben O nun parasını bile bilmiyorum. Sorunca sana ne diyor. Ve asla söylemiyor. Ben parası yoktur diye düşünüp yediğimiz yemeği bile yarı yarıya ödüyoruz. Ama işe gitmese de her gün babası harçlık veriyor aylığı 20 000 tl kadar oluyor. Ama kendi kişisel zevklerine gidiyor. Bana bir yararı yok. Benim zaten maddi destek de istediğim yok. Kendi paramı kazanıyorum freelance bir işte. Ama bazı günler işe dahi gidemiyorum bu çocuk yüzünden. Aptalca olduğunu biliyorum. Özsaygımı yitiriyorum. Yardım. Gerektiği kadar sr çalışamazsam kiramı ödeyemeyeceğim ve bunu da O na söylediğimde sinirleniyor. Kendi evimin olduğu lokasyonlarda iş imkanım daha fazla. Ücret olarak da öyle. Ama beni çok seviyor ve her gün yanında olmamı istiyorsa benim bekar evimde beraber kalabileceğimizi söyledim ama kabul etmiyor ve benim işe gidemeyeceğim Beylikdüzündeki annesiyle beraber onlarda kalmam için beni zorluyor. Ben kendi maddi manevi kısarken O hiç bir şeyinden kısmaması benim gücüme gidiyor. Ama dediğim gibi hep ben haksızmışım gibi davranılıyor.