Gerçek sevgi kalmadı mı sizce? Sorumluluk alabilen doğru erkekler neden azaldı?

Artık devir çok değişti. Herkes bir mental çöküşte ve kalp kırmaya çok hevesli. Yani en ufak şeylere dahi tahammülleri kalmamış. Bencillik ve çıkarcılık devri artık. Karşındakinin huyuna gittiğin sürece senden iyisi yok ama en ufak bir sorunda iyi niyetin suistimal ediliyor ve sırf karşındakini kaybetmemek için sesini çıkarmıyorsun. Daha sonra ise kimseye güvenin kalmıyor. Bir bakmışsın kendini bu soruları sorup acaba bir o normal benmiyim diye düşünürken buluyorsun

Sevgi orjinalliğini kaybettiği için artık bu soruları sordurtuyor herkese.. Sevgi tanımı o kadar deformeye uğradı ki kimse bu konuda bir bilgi sahibi değil sadece bir şeyler arıyor ve olmayınca hayıflanıp kendilerine bu soruyu soruyorlar. Kimisi sadece saygı görmek istiyor, kimi ilgi, kimi şefkat kimi merhamet, kimi ise sadece çevresinden göremediği için önemsenmeyi istiyor. Sevgi görecelidir senin ne aradığına bağlı ama artık insanlar inandıkları şeylere değil eksik oldukları şeyleri arıyorlar ama ne yazık ki kendilerini herkes sanıyorlar

Onların sorunu da bu. Karşısındakine saygı duyup onu tüm benliği ile kabul etmek. Yeri geldiğinde empati kurmak. Ama hep kendinde eksik olan şeyleri tamamlama çabası var insanlarda. Bu da zamanla bencilliğe ve sağlıksız iletişime yol açıyor

Zaten role bile gerek kalmıyor kendini belli ediyor. Devam etseler bile kendilerini kandırdıkları ve bir çok şeyi görmezdeb geldikleri toksik bir ilişkiye dönüşüyor. Bu artık o kadar normalleşti ki buna da şükredip bu şekilde evlenenler var ve bu devirdeki evliliklerin çoğu bu yüzden sağlıksız oluyor. Ne iyi bir ebeveyn oluyorlar ne de eş..

Artik bitti o düzen falan. Kızlar böyle istedi böyle oldu. Kısa süreli aşklar flörtler vs.