Hiç birine "Ya sev ya da terk et." demek zorunda kaldın mı?

Elbette. Aynı zamanda bana tezat karakterde olanları doğrudan uzaklaştırdım, dolayısıyla hem sevdim hem sevildim..

Değişmeyen realite..

Takribi 13-15 yaşlarında..

Erken sorgu erken büyümeyi getirdi, olması gerektiği gibi..

Hayata dair sorgular tamamlandı ve arşivdeki yerlerini aldı. Gündelik yaşamda denk gelen durumlar anlık sorgulara tabi tutulup, çözülüyor. Tamamı önemsiz ayrıntılar..

Ölüm gününü yakalamak için birbirini kovalayan günleri yaşayarak. Sen hangi evredesin?

Bu ağır sorguyu tetikleyen bir travma mıydı, yani beklentiye girip beklentine tezat şeyler görmek miydi? Yoksa doğrudan hiçbir sebep yokken mi ağır sorguya girdin? Bu sorunun yanıtı önemli, gerçek anlamda sorgu ve sorgudan sonra oturtacağın karakterin sağlam temeller üzerine kurulu olması, istikrarla bunun sürdürülebilmesi için duygulardan sıyrılmış olarak bunu yapmak elzem.
Hayır bitse de gitsek evresi bu değil, sadece kendini analiz edip toplumu ve çevreyi umursamamak değil. Tüm insanlığı, doğayı, aileni, arkadaşlarını, insanların fıtratını, tamamının içinde olan pisliği ve iyiliği analiz edip, her konuda dayatılan ya da normal veya anormal görülenlerin eksiksiz sorgudan geçirilip, mantığa oturtulması.
Her olayın, her davranışın hangi amaçla yapıldığını anlayabildiğinde, artık yer yüzünde ilgini çekebilecek bir ayrıntı kalmıyor. Ve kısa ömrünü kendi belirlediğin çerçevede, azami mutluluk argümanlarıyla tamamlayıp bitirmek istiyorsun (:

Ailenin koşulsuz sevdiği zamanları mı, koşulsuz sevdiğini zannettiğin zamanları mı özledin? Temel sorguların başında, her insanın çıkarcı ve bencil olduğu gerçeğini kabul ettikten sonra, aile duygularını sorgulamak gelir malum.

Gerçek anlamda seni mi seviyorlar, çocukları olmanı yani onları temsil etmeni mi? Onların belirlediği çerçeve dışına çıktığın oldu mu daha önce?

Bahsettiğim radikal kararlar, olaylardı. Ama madem öyle diyorsun, inanıyorum..

Spesifik örnek verecek olursam, bir aile için kız çocuklarının biriyle birlikte yaşaması en kabul görmeyecek durumdur. Burada senin isteklerine, tercihlerine değil, kendi düşecekleri pozisyona odaklanırlar. Dolayısıyla buna müsaade etmemek pahasına iletişimi dahi kopartabilirler. Radikalden kastım buydu. İşin ucu kendisine dokunduğunda ve çıkarlarını zedelediğinde evlat silinebiliyorsa, orada saf sevgiden koşulsuz sevgiden bahsedilemez.
İşin ucu kendi çıkarlarına dokunmadığında seven ailelerden değillerse, tüm şansını onlarla kullanmışsın diyebiliriz:)

Uyku alışkanlığı veya düşkünlüğü nahoş elbette. Yine de tek sorun bu olsun, tolere edilebilir..

Benim zorluğum da uyuyamamak. Birçok açıdan avantaj olsa da, 2-3 saatten fazla uyuduğum günün gecesi sabahın ilk ışıklarını görmeden uykuya dalamamak. İster latife de, ister üzül buna:/
Mental olarak zorlandığım hiçbir ayrıntı yok, elimde olmayan fizyolojik etkenler var bu uyku meselesi gibi. Onun dışında iyiyiz, güzeliz (:

Leb demeden Çorum’a gidip gelmek bu olsa gerek, zekana sağlık 🙃

Leb demeden leblebiyi anlamayı bırak, leblebinin ana vatanına gidip geldin gibi gözlemledim, bu denli sürate sahip birinin yolculuğu tamamlaması bu kısa menzile sığmaz zannediyorum:))

Onu 25 yıl önce öğrenmiştim..

Bundan halen bilmediğin anlamını çıkarabilir miyiz?

Senden önce öğrenmemden kastın 25 yıl önce değil, 20 yıl önce öğrenmek miydi yoksa halen öğrenemedin mi onu anlamanın vereceği inanılmaz hafifliğe sürükler ehehe

Uyum sağlanması, kendinden bi’ parça görmeni sağladı ve hoş karşıladın gibi yorumladım:))

Bisiklet sahibi olamamak, onu öğrenme hevesimin olmayacağı anlamı taşımamıştı elbette. Arabamız yokken de araba sürebiliyorduk en nihayetinde, bizden asla kaçamayacak ayrıntılar : )
Ha gel gelelim, sahibi olunan bisikletle öğrenmenin yaşatacağı hissiyatın eksikliği ebediyen sürecek kesinlikle..

Taş atana çiçek fırlatan yapıda olmasam da, bugün radikal değişiklik yapıp ellerim yemyeşil olana kadar bunu yapıyorum:)

Yıl 98, dayım Avusturya’dan Playstation 1 getirmiş, daha atari tetris dönemlerindeyken çağ atlamışız. Öyle bir mutluluk duygusu😬

Bana 6 olanın sana 9 olması tadında, sadece içinin pamuk olduğunu sandığın taşlarının dışını da pamuk gördüğümden problem etmiyorum.

Buralarda mevsim hep sonbahar, ne iç açıcı ne toto dondurucu. Önümü hep kış tuttum bahar çıkarsa sevinirim diye, sonbaharlara hapsoldum. Bundan da şikayetçi değilim, yalancı baharlarla içimin gereksiz neşe dolmasını ve akşamında yağan yağmurla hayal kırıklığına uğramaktansa, stabil devam eden tercih sebebidir

Zirvede kalan mutluluktan çok, çocukluk anısıydı. Getireceğin her neyse, potansiyelin açısından en iyisi olacağına şüphe duymuyorum.

Uykunun hafif mülayimliği güldürmeye yetiyorsa, çakırkeyf halin görmeye değerdir kuvvetle muhtemel:))
Tabi ki ben buna bayılmadan, sen uykuya bayılmazsan ehehe

Çocukluğumda yaşamıyorum, geçmişte de öyle. Güncel ve gelecekte yaşanacak mutluluklara odaklıyım, benim için bu günü ve yarını yaşamak önemli.
Dolayısıyla, dilerse Türkçe anlamındaki deyimle hızlı işlemcili beyinden süzülen cümleler olsun, dilerse Farsça anlamındaki dudaklardan çıkan hoş sada olsun sonucu çok etkilemiyor. Dudağın ve beynin sahibesi aynı zatsa, ayrıntılarda boğulmak nispeten anlamsız..

Yin Yang diyelim, her şeyden uyum çıkarmanın literatürdeki karşılığı olsun ((:

İyi sıhhatte olsunlar cümlesindeki sıhhati saat zannettiğimiz yıllara dönüp, günün aynı saatinde diyalog kurmamızı iyi saatte olsunlar mı geldi acaba diye yorumladım.

Saatler ve sıhhatler iyi olsunlar, karanlıklar yok olsunlar.