Aldatmayı bir kere affedip sonradan mutlu olanlar var mı?

yorumun için teşekkür ederim.
mesela her gün konuşuyoruz, ama gece uyumadığım zamanlar oluyor hala aklım orada, ama bir yandan pişmanlığını görüyorum, itiraf ettiği zaman ben bu ilişkiyi yalanla yaşayamam dedi
inan kayboldum resmen ne ben gidebiliyorum ne kendisi, kaç kere gitmesini söyledim ve tersledim, yalan yok hala da seviyorum onu...

büyük konuşmayı sevmiyorum, sevmeni de yargılamıyorum.
ama bilmiyorum, benim aklıma direkt "o an ben ne yapıyordum" gelir mesela. ki ben de aldatıldım. belki aramızda sorun yoktu, ben huzurla uyuyorken o başkasıyla konuşuyordu? ertesi gün bana sevgi sözcüğü kullanırken dün gece birisine fotoğraf attı? mide bulandırıcı şeyler bunlar.
tamamen unutmak diye bir şey yok zaten, görmezden gelirsin. yeniden güvenebilir misin ya da normalde sorgulamayacağın bir şeyi sorgulamak ne kadar yorar?
şunun da farkında olman gerekiyor, birini affedip yeniden başlıyorsan geçmişi bir daha hiç açmaman gerekiyor. çünkü bir kere affettim demiş oluyorsun. o yüzden tavsiyem; gelecekte bunu içten içe dert etmeyi bırakabilir miyim, tamamen silebilir miyim konusunu düşünmen yönünde

yorumun o kadar içten yazılmış ki şu siteye haftalardır girmiyordum ama belki iyi niyetli birine denk gelirim diye cesaretimi toplayıp derdimi anlatmak istedim, illa aynı fikir olsun diye değil iyi karşılanmak sadece, tekrar teşekkür ederim.

Benim konuya gelirsek, gerçekten kendimi ezik ve kadınlığımı sorguladım sonrasında, o gece hem benimle konuştu hem başkasıyla, sen uyu dinlen diyip başından atmıştı hiç yalan söylemeyen birisiydi oysa ki, o terk edilmiş hissi bu yaz çok hissettim..
gerçekten o olaydan önce her şey iyi gidiyordu arada tartışmalar olsa bile, tüm yaz boyunca düşündüm nerede bir pürüz vardı acaba vardı da ben mi göremedim diye, o olaydan bir gün önce görüntülü konuşup şakalaşıyorduk her zaman ki gibi.
Geri geldi sonradan hiç hakaret etmeden tersledim, cevap vermiyordum bile, nolur telafi edeceğim sen yeter ki evet de dedi
Senden annenden arkadaşlarından özür dileyeceğim, ne anneme ne arkadaşlarıma söyleyebildim. Henüz bilmiyorlar konuştuğumuzu.
Ona annem istemezse her şey biter dedim. Annen için elimden geleni yapacağım ikna edeceğim seni sevdiğimi dedi.. hafta da bir kere buluşuyoruz, daha fazla nezaketli bana karşı, sürekli görmek istiyor beni..
Şu an kendisi uyuyor ama git gellerim oluyor arada acım taze olduğu için mi bilmiyorum..

işte tam bu yüzden kabullenememekten bahsettim. tam bu sebepten mide bulandırıcı olduğunu söyledim. çünkü sana kendini sorgulatmış oysa hiçbir suçun yokken.
belki gerçekten çok pişman, belki çok seviyor bilemem ilişkiyi yaşayan ve dinamiklerini bilen sensin. en doğru kararı da ne annen ne arkadaşların verecek, sen vereceksin. çünkü ilişkiyi yaşayan sensin.
kendine biraz zaman tanı, biraz daha vakit geçirin, direkt yeniden ilişkiye başlama zorunluluğunuz yok sonuçta. bak bakalım zaman geçince hislerin ne yönde değişecek, sen biraz olumsuz konuşunca vaz mı geçecek yoksa pes etmeden devam mı edecek?
içindeki sorgulamaları çözmek için bunları yapmak en doğal hakkın. sadece lütfen kendinde hata görme, ben böyleydim o yüzden bunu yaptı deme. kendi içinde hafifletici sebepler bulma yani

kusura bakma yeni görüyorum yorumunu
her olumsuz konuştuğumda veya bir keresinde veda mesajı yazdığımda pes etmedi
2 gün konuşmadık zor tuttum kendimi dayanamıyorum diyip tekrar geri geldi mesaj atarak

sence affedilecek bir yanı var mı?