Erkek arkadaşım vefat etti ve aşka küstüm?

Anlayabiliyorum, küçüklüğümden beri tanıdığım yazları birlikte büyüdüğüm bir kız vardı. Çok iyi vakit geçiriyorduk yazları oraya gidince ben. Sonra büyüdük ve bir şekilde denk geldik. Konuşmaya başladık, hayatım afedersiniz o zamanlar berbat halde b*k gibiydi. Çok ciddi düşünebileceğim biriydi. Sevgisinden karakterinden insanlığından o kadar emindim ki... Ama yanlış zamanda denk geldik. Oda hastanelik olmuş, kanserdi. Benim durumum yüzünden pek olamayacak bir şeydi. Çünkü hayatım gerçekten b*k gibiydi. Durumu aslında iyi değilmiş ama bana yansıtmıyordu hiç. Ben yanına hastaneye bile gidemiyordum, dedim ya hayatımın belki de en berbat dönemleri. Keşke hiç denk gelmeseydik, hiç konuşmasaydık. Benim durumunun çok ciddi olduğundan haberim yoktu. Lenf kanseri olmuş, tedavi görüyordu. Hep umut aşılamaya çalıştım hayata dair. Ama icraat yoktu çünkü elimden gelmiyordu. Bu daha çok canımı yakıyordu ve onun da canının yanmasını istemiyordum. Uzaklaşmaya çalıştım, kırmadan dökmeden üzmeden. Uzaklaştım da. Bir ay sonra öldüğünü öğrendim. Üç gün uyuyamadım üç gün. Dördüncü gün bayılmışım zaten. Belkide benim yüzümden vazgeçti bıraktı mücadelesini benim yüzümden ölümü tercih etti. Belkide benim yüzümden öldü. Hiç bilemeyeceğim ve hiç rahat edemeyeceğim. Vicdanım hiç susmayacak. Belkide ben öldürdüm onu, bilmeden. Ben kime küseyim?