"Ben kalbimin orta yerine seni yazdım" diyeceğiniz birileri var mı yok mu?

Evet. 5-6 sene önce ilk kez çok iyi anlaştığımı ve birbirimize çok iyi geldiğimizi düşündüğüm birini tanımıştım. Gerçekten her gün hep konuşuyor günümüzü paylaşıyorduk. Ve bu en sevdiğim şeydi. Ama ilerletemedik. İki yıl öyle arkadaşlığımız vardı sonra araya benim askerliğim girdi. O zaman da ona istesem de yeterli zaman ayıramadım. Telefon sıkıntılıydı, nöbetler, yorgunluk derken gerçekten zaman ayıramadım. Oysa benim hep aklımdaydı, her günümde ilk fırsatta onunla paylaşacağım şeyleri içimde biriktire biriktire günlerim geçiyordu. Ama devam ettiremedim. Olmaya biliyor bazen. Olmadı. Sanırım onu yeterince iyi tanımaya zaman ayırmadan fazlaca hayallere kapıldığım için. Çünkü karşılıklı olsaydı bazı his ve değerler, onu nasıl bekliyorsam o da bekleyebilirdi belki beni, uzaklaşmayabilirdi öyle adım adım. Çünkü ben kendi içimde ve hislerimde öyle bir şey yapmadım. Karşımda ki daha başkaydı belki de benden. Sonuç olarak işte ne biliyim, birini tanımaya belki daha çok zaman ayırarak geleceğe yürümek daha doğru olabilir. Herkes aynı duygulara sahip olamıyor bir yerde.