Neden tanışmaya korkuyorum?

beni mutlu etti demedim , ben soru uzun oldu diye yazmamışım şimdi okudum tekrar, çöpçatan olmadan kendi tanışmak isteyen beylere de şans vermiyorum ve bir korku oluşuyor. korkmak nasıl bir mutluluk düşündürdü?

bir iki kişi ile tanışmayı denedim ama bir kişiye ben Batum u görmek istiyorum dediğim de gitme ne gerek var ben gördüm boş boş ver dedi. benimle gel falan demedim sadece bir isteğimi paylaştım desteklemedi, birkaç saat açmasam telefonu ne oldu mersk ettim seni. şehir dışı gezimde birisi rahat vermedigüvende olman benim için önemli diyor eyvallah abi de sen te uzaktan süpermen mi olacan? polis diye bir şey var. evet uyumdan korkuyorum sanırım. bir de beni birinin sevebileceğine inanmıyorum ve sevgisine çok inandığım insanlara kötü davranıp uzaklaştırıyorum kendimden belki bağlanma korkusudur emin değilim. ama tanışmak isteyenleri düşündüm de hemen sevgili olalım ve takılalım diyen tiplerdi belki gerçekten sevecek iyi insanlar olmadıklarını düşünmüşümdürbabamla ilgili şeyleri bile düşünüorum? annemi aldattığını ben yakalamıştım ve küçüktüm henüz. ayrıca babam beni sevse de güzel sevmedi maalesef sevmeyi de sevilmeyi de bilmiyorum bir türlü kimseyi sevemiyorum.

uzun uzun okudğun için vakit ayırdığın için teşekkürler. bununla ilgili bir terapi çok istiyorum bakalım çözerim inşallah.

neden neden neden üzülüyorum? bir şarkı vardı ordan hahahahh. babamı affetsem işe yarar mı?