Sevgilimle 4 gündür konusmuyoruz?

Anlatınca sanki onu sucluyormuşum sanki tartışmak için anlatıyormuşum gibi algılayıp hemen savunmaya geçiyor hemen bir şekilde bana bir suç bulmaya çalışıyor haklı çıkmaya çalışıyor bu da beni ondan uzaklaştırıyor

Manipüle edersem psikolojisini bozarım ki eskiden işim gereği insanları manipüle etme üzerine kendimi geliştirmiş biriyim kıza acıyorum istemeyerek bile olsa onu manipüle etmek istemiyorum onun iyi hissetmesi için uğraşıyorum ama o bunu anlamıyor çalıştığı yer benden 2-3 km uzak olmasina rağmen 10 dakika görmek için iyi hissetsin diye gecenin 11inde gidiyorum yanına eve kadar eşlik ediyorum ya da sürekli bir zaman ayarlayıp onunla beraber zaman geçirmeye çalışıyorum dışarda işi olunca ona yardımcı olup yükünü hafifletmek istiyorum sürekli psikolojik olarak olsun ya da maddi manevi her türlü destek olmaya çalışıyorum hayatta kendini biraz daha öne atsın biraz daha ilerlesin diye hep destek olmaya çalışıyorum ve bir yerden sonra bunları sanki yapmak zorundaymışım gibi gördüğünü düşünüyorum bunlar benim görevim değil ve dışardaki insanlar sevgililerine bunun 10da 1ini bile yapmaz ama o bunların farkında değil sanki ben manipüle etmem ama biraz daha bu yaklaşımla gelirse bana her şeyi bir kenara bırakıp onu hayatımdan silerim

Galiba zaten ayrilacam gibi bakalım

Bazen şey düşünüyorum acaba ben onun gözünde çok mu küçüldüm çünkü ne zaman kavga etsek tartişsak hep ben ilk adımı atıyordum bizim uzun bir ilişkimiz vardı bundan 4 ay önce falan ayrıldık ve o süreç içerisinde ben hiç adım atmadım hiç yazmadım ama bazı nedenlerden dolayı da psikolojik sıkıntılar yaşadım çöktüm bildiğin kelimenin tam anlamıyla darmadağın oldum 4 ay sonra birden geldi özledim falan yazdı ben de ona dedim ki psikolojik sıkıntılarla bogustuğum ciddi bir çöküş yaşadığım bir süreç geçirdim yeni yeni sıfırdan toparlanmaya çalışıyorum gelme hem seni yorarim hem de ben yorulurum bu yok dedi sonuç ne olursa olsun ne kadar yıpranırsam yıpranayım seninle olmak istiyorum seni seviyorum ve sensiz daha fazla dayanamıyorum neyse tamam dedim ilk başlarda buluşmak istedi ben istemiyordum hatta gitti bir yerd 2 saat tek başına oturdu ben gitmedim demiştim gelmeyecem diye sonra bu bir şekilde evimi öğrenip Cat kapı evime geldi konuştu falan ondan sonra ilgili davranıyordu hatta çiçek falan gönderdiği bile oluyordu eve ben işte tam toparlandım derken baktım yine tartışma çıkıyor aramızda sürekli bir şekilde kavga ediyorduk ve sürekli ben ilk adımı attım ona karşı ama bu son kavga da dedikleri zoruma gitti o yüzden bir daha asla ilk adımı atmayacağıma söz verdim çünkü anladım ki galiba ben alttan almaya çalıştıkça o beni hep haksız hep suçlu bulacak ben de vazgeçtim artık yazmaktan

Ben ona dedim bu sefer biterse bir daha hayatım boyunca seninle konuşamam diye uyardım da onu ve bu şekilde kus kalabilmesi ne bileyim beni bir soğutuyor ondan artık

O zaman ben olmayayım ben rekabet ortamını sevmem zaten