Neden bu kadar kısmetsizim?

29 yaşındayım bu yaşa kadar doğru düzgün işim olmadı. Evlenmedim ve hayatıma giren kişiler hep terk etti. Artık terk eden kişiye çok aşık olmasam bile terk edilmenin kendisi yeterinde acı veriyor. Neden bi tane konuda şansım olmadı en azından birinde kazandaydım. Çevremde herkes atandı evlendi. Ben de hiçbi şey olmuyo Hayatı izlemek için mi yaşıyorum ben. En azından bi ailem olsaydı. Bu yaştan sonra birinin olması daha da zor zaten kpss çalışıyorum evdeyim sosyal çevrem de yok. Biriyle tanışcak ortamım yok. Tanışsam bile birdaha kime güvencem. Umudum , hevesim kalmadı hayata karşı. Bir kere daha terk edilmeyi kaldıracak gücüm yok , iş veya kpss konusunda da bir başarısızlığı daha kaldıracak gücüm yok. Neden hiçbi konuda şansım olmuyo?