Şu cümle size söylense tepkiniz ne olurdu?

Açıkçası ben kendim de dahil insanların bazen neyi neden yaptığını bilmediğini düşünüyorum. Konuşmayı kestiğinde üzülmen gayet normal. Yüksek ihtimalle günün boş olan neredeyse her saatinde konuşuyordunuz. Geceleri falan da belki. Alıştın tabii sohbete, muhabbete. Bir anda gidince insan üzülüyor. Garip bir kafa yapımız var.

Ben kendi tespitimi yapayım izinizle. Bence sen başta biraz konuşmak amaçlı yaklaşmışsın. Belki can sıkıntısı falan diye. Sonra yavaştan ilgi duymaya başlamışsın. Hafiften kaptırmışsın. Yolu vermişsin ama zoruna da gitmiş. Sanırım herhalukarda sana geri döneceğine falan inanıyordun. Yani tam anlatabildim mi bilmiyorum ama o sanki deliler gibi seven, her sıkıntıda olayı alttan almaya, toplamaya çalışan bir insan tipi gösterdiği için karşında hiç kalıcı olarak gidebileceğine ihtimal vermemişsin. Hem hafif ısınıp, hem gecelere kadar konuşup hem de beklemediğin bir şekilde gittiğini görünce haliyle üzülüyorsun.

Açıkçası bundan sonrasını ben de bilmiyorum. Böyle bir durumu ben de yaşamıştım ama kızın kalbini öyle kırmışım ki barışmak istemedi. Ben de o sıra şehir değiştirmiştim zaten. Bir şekilde unutup yoluma devam ettim. Başka biriyle tanıştım falan işte ama bence git, konuş. Kırdığın kalbi kazan ama bunun sonunda reddedilmek de var. Üzülebilirsin.

Bendeki durumun aynısı olmuş. Gerçekten bundan sonrasını ben de bilmiyorum.

Amin.

Rica ederim. Hoşuma gidiyor benim de böyle vakalarla konuşmak. 😅