Sevgilimi ailemle tanıştırdım. Yetim ve kimsesiz diye evlenemezsin dediler. Kaçıp evlensem başka şehre taşınsam pişman olur muyum?

Ben Kiliste yaşıyorum ailem var ama bende sevgilim kadar kimsesiz sevgisiz ilgisiz büyüdüm. Şiddet gördüm çoğu zaman. Hep keşke yetimhanede kimsesiz olsaydım diyorum. Hep yabancılar tarafından en ufak ilgiye sevgiye bağlandım. Üzüldüm psikolojik tedavi gördüm gizli gizli. Her gece mutsuzluktan yastığıma sarılır ağlardım kimse görmezdi. Maddi durumumuz iyi de olsa kötü de olsa cimri ve hasta bir kadinla zorluk içerisinde yasadim. Hiç sosyal hayatim olmadı. Abimin biri evlendi gitti zamanında bana neler etmezdi şimdi karisinin ağzına bakar bizi aramaz bile diğeride bir türlü evlenmedi her seyime karisir bir kere bile nasilsin kardesim bir ihtiyacin var mi demez. Sürekli bana kendimi kötü hissettirir arkasini toplattirir. Evdeyken işe girip calisamadim bile.
Tek care okumakti sinavi kazanip pılımı pırtımı toplayıp bursla krediyle binbir zorlukla okulumu geç de olsa kazandım ve bitirdim şimdi 25 yaşındayım okulum bitti ve atandım. Hemşireyim.
Bu çocukla tanistim hayatima giren ilk erkek ve onun yaninda mutlu huzurlu ve güvende hissediyorum.
Hem saygılı hem ilgili. Ailem başta sevgilim var deyince bir guzel dövdüler sanki kabahat işlemisim gibi sonra da yanlarina cagirip kim bu dediler bende yetimhanede büyümüş kimsesi yok ama o da benim gibi hemşire çalisiyor dedim olmaz bu cocuk nasil kim isticek dugunu nasil yapacak dedi olmaz dediler.
Bizde kaçmayi planliyoruz. Kacip evlensem baska sehre tasinsak pisman olup aileme dönme gibi bir olasiligim olur mu? İyi mi ediyorum?