Zaman herkesin yokluğuna alıştırabilir mi?

Aslında gerçekten zaman her şeyin ve herkesin yokluğuna bizleri çok güzel alıştırıyor sevdiklerimizi mezara koyuyoruz alışıyoruz hayatımızdan birisi çıkıyor alışıyoruz çünkü bu hayatta bir şekilde yaşamak zorundayız Bizim de ömrümüzün bir sonu bir vakti var, bir şekilde bu ömrümüzü ifa etmek durumundayız Hayat birilerinin ya da bir şeylerin yasını tutarak geçmiyor evet belki acımasız belki kötü bir durum, ama biz bir kenarda yas tutarken insanlar hayatına devam eder ve kimse sizinle bir ömür boyu yas tutmaz çünkü insan psikolojisi her zaman olumsuzlukları kaldırmaz.

Evet tabi ki de zaman herkesin yokluğuna alıştırır.. yani mesela kimse vaz geçilmez değildir bu açıdan bakarsak da eğer sevgilim beni terk etmiş olsaydı ya da beni aldatmış olsaydı ben onu silerdim ve bir daha görmek dahi istemezdim..

ama eğer çok değer verdiğim biri ölmüş olsaydı yani hayatını kaybetseydi ve ben bir daha görmeseydim onu tabi ki de değer verdiğimiz birinin yokluğuna alışmak bizim için çok daha zor olurdu.. ama yine de zaman çoğu şeyin ilacı bence..